Marktplaats App

Verder kijken met de Marktplaats app
Bekijken
Je internetbrowser wordt niet (meer) ondersteund. Marktplaats kan daardoor minder goed werken.
Gebruik een nieuwere versie of een andere browser. Meer informatie?
Binnenkort stopt de ondersteuning van Internet Explorer 11 op Marktplaats.
Gebruik een nieuwere versie of een andere browser om van Marktplaats gebruik te blijven maken zoals je gewend bent.
Meer informatie.

Suriname -Johan Zebeda -vinyl single -Mofo Telefong RARE

67 67 x gezien 0 0 x bewaard sinds 14 dec. '20, 18:36

Suriname -Johan Zebeda -vinyl single -Mofo Telefong RARE

€ 15,00
67 67 x gezien 0 0 x bewaard sinds 14 dec. '20, 18:36
Deel deze advertentie via:
Bericht

Beschrijving

Aangeboden zeldzame Surinaamse vinylsingle van


Johan Zebeda Mofo Telefong
Label: Unice Records UR 033
45 toeren vinyl single 7''
plain cover
pressing Netherlands
Surinaams/ Folk, World, & Country

Tracklist .
A Mofo Telefong (Johan Zebeda )
B Takroe Paiman




Deze zeldzame Suriname related vinyl single is te koop bij bod vanaf 15,00 euro
ex kosten verzenden  (1 tm 3 singles /EP’s Nederland hetzelfde verzendtarief)






Bij goede tijdsafspraak af te halen West Betuwe
------------------------------------
IK heb meer xxx vinyl te koop, zie overige advertenties of stuur een bericht voor meer info.
Bij verzending meer LPs ineens: geen extra verzendkosten

Ik heb meer bijzondere singles en EP's . Kijk bij mijn andere advertenties.
Verzending van meerdere singles ineens drukt de verzendkosten per plaat
----------------------------------------------------

Meer suriname (related) singles te koop, kijk bij overige advertenties
----------------------------------------------------------------
Kifoko.
• Ten tweede, voor studenten van de Middelbare school die informatie willen verzamelen
over de ontwikkeling van Marronorganisaties in Paramaribo.
• Ten derde, vanwege het feit dat vele Marronorganisaties die uit de aardbodem zijn
verdwenen, onvoldoende- of zelfs geen schriftelijke informatie hebben achtergelaten voor
het nageslacht over hun bestaan, hun doelstellingen en bewezen diensten aan de
Surinaamse gemeenschap.
Voor het samenstellen van dit overzicht heb ik diverse bronnen geraadpleegd. Naast verslagen en
kranten heb ik rijkelijk gebruik gemaakt van mijn eigen archief en het dagboek dat ik de
afgelopen jaren heb bijgehouden. Ik was destijds werkzaam bij Cultuurstudies, een afdeling van
het Directoraat Cultuur. Bij Cultuurstudies werd ik intern opgeleid en begeleid om de
muziekcultuur van de Marrons te onderzoeken en in kaart te brengen. Dr. Terry Agerkop,
voormalig hoofd van Cultuurstudies heeft mij ook ondersteund bij mijn zoektocht naar een manier
om anderen te betrekken bij mijn culturele activiteiten. Ik heb van Terry Agerkop o.a. het nodige
equipement mogen gebruiken om gesprekken en muziek op te nemen. Tevens was ik toehoorder
op de Academie voor Hoger Kunst Onderwijs, waar ik in contact kwam met goed ontwikkelde
kunstenaars die bereid waren mij technisch bij te staan in mijn werk.
Er was een leegte ontstaan toen André Pakosie in 1979 van Paramaribo naar het binnenland
verhuisde.
De heer Pakosie richtte in 1968 de ABJO, Algemene Bosneger Jongeren Organisatie op. Sindsdien
organiseerde hij evenementen waar de Marroncultuur centraal stond. Pakosie liet vooral
ingewijden en cultuurkenners uit de Marrongemeenschap een belangrijke rol spelen tijdens de
uitvoering van die activiteiten. Om de Marroncultuur op waardig wijze in Paramaribo te
manifesteren ontwikkelde Pakosie een netwerk bestaande uit vooral invloedrijke Afro-Surinamers
uit de politiek en het bedrijfsleven. In de periode toen André Pakosie zich definitief vestigde in het
binnenland waren er geen vergelijkbare evenementen meer in Paramaribo waar te nemen.
Het gemis van de Marroncultuur tijdens nationale en internationale culturele evenementen, heeft
ook bijgedragen aan mijn motivatie om het culturele werk op te pakken. Vanwege mijn ervaring
als kunstschilder koos ik beeldende kunsten als middel om meer bekendheid te geven aan de
Marroncultuur. Ik had er voor gekozen om vooral jongeren te interesseren in de Marroncultuur.
Uit gesprekken met vele jongeren van Marron afkomst constateerde ik dat zij behoefte hadden
aan trainingen in Marronkunstvormen, zoals muziek en dans. Gedurende de ontwikkeling van
Kifoko had ik ook gebruik gemaakt van andere podia zoals, volkstheater en dramatiek. Hoewel ik
in de eerste zeven jaren (1982-1988) de instigator was, is het bereikte resultaat van Kifoko
voornamelijk te danken aan: het team van het eerste uur, de adviseurs, het Directoraat Cultuur
en de culturele centra die Kifoko tot een nationaal bekende organisatie hebben ontwikkeld.
Inleiding
Op 25 augustus 1988 herdacht de sociaal- culturele vereniging “Kifoko” haar vijf jarig bestaan.
Ter gelegenheid van dit eerste lustrum werd er een aantal activiteiten ontplooid. Het hoogtepunt
was de presentatie van een jubileumverslag. Via dat verslag heeft Kifoko gepoogd haar eigen
geschiedenis vast te leggen alsook de gemeenschap te informeren over de doelstellingen. Het
bestuur van Kifoko vroeg aandacht voor de elementen van de Marroncultuur die met verwatering
bedreigd worden.
Van de Aukaanse cultuur wisten wij dat een deel, dat het verleden naar het heden doortrekt
verwaarloosd wordt. Juist dat deel bevat veel informatie over het vroegere sociaal culturele leven.
Het gaat onder andere om de “Gaansamapee”, het spel van de ouderen. Gaansamapee is een
serie van muziekgenres, die meestal door volwassenen en ouderen wordt uitgevoerd bij speciale
gelegenheden. Het zijn liederen die een beeld geven van het sociale leven van de Aukaners. Om
deze liederen beter te begrijpen is een grondige kennis van de Aukaanse samenleving essentieel.
Deze ontwikkeling moedigde Kifoko aan om naast het beoefenen en presenteren van de
traditionele Aukaanse muziek en dansstijlen, ook onderzoek te doen naar de cultuuraspecten die
nauw verweven zijn met de muziek. Hierbij werd gedacht aan het sociaal- culturele leven,
traditionele kleding en haardrachten. Om de verkregen informatie aan een breed publiek te
presenteren zou Kifoko zich toeleggen op theater. Bepaalde activiteiten en ceremoniën die
normaliter plaatsvinden binnen de context van de traditionele cultuur zouden op diverse podia
nagebootst worden.
Foto 01-08-1984:
Vlnr.
Johannes Tojo,
Kingbotho
en Leo Sampai.
In het algemeen weten de verschillende bevolkingsgroepen van Suriname weinig over de cultuur
van de ander. De gemiddelde Surinamer is daardoor zeer gering geïnformeerd over de
Marronsamenleving in het binnenland. Juist deze onwetendheid leidt tot vooroordelen en
wederzijdse discriminatie.
Ik hoop met deze samenvatting over de geschiedenis van de vereniging Kifoko, de huidige leden
voldoende heb aangemoedigd om door te gaan met de ontwikkeling van alle belangrijke facetten
van de verenging. Voorts hoop ik hiermee een bijdrage te leveren aan de verbetering van de
culturele saamhorigheid.
André Mosis
Ontstaansgeschiedenis van Kifoko
Het atelier van de Kunstenaar Kingbotho (1982)
Na een succesvolle deelname aan een groepsexpositie in Gallery Egi Du (1981), groeide bij mij de
behoefte aan een eigen atelier. Op 1 mei 1982 kwam deze wens in vervulling. Door bemiddeling
van Leo Sampai, alias Tjofoni, destijds student aan het Natin (Natuur Technisch Instituut), kon ik
een huis huren van zijn opa, Da- Sampai. Het leegstaande huis stond aan de Christoffel
Kerstenstraat nummer 24. Dit werd mijn atelier. Ik werd enorm gestimuleerd door de sfeer in dit
atelier waardoor ik ook diverse kunstwerken kon vervaardigen. Behalve schilderijen, produceerde
ik ook posters, halssnoeren en bedrukte T-Shirts. Tjofoni hield zich bezig met het promoten en de
verkoop van genoemde producten. Daarnaast hielden wij een dagboek bij over de gang van
zaken. Het atelier werd snel druk bezocht door kunstenaars, kopers, studenten, wanbetalers en
zelfs dieven. Tot de bezoekers behoorden ook bekende Surinamers o.a. George Ramdjawansing,
Johan Zebeda. Zelfs de beroemde Amerikaanse kunst- promotor Dr. Semalla Lewis, redactrice en
uitgeefster van het Amerikaanse tijdschrift “Black Art” nam een kijkje bij Kifoko voordat zij een
bezoek bracht aan het Marrondorp Santigron.
De heer Raymond Misiedjan, toen werkzaam bij Telesur en voorzitter van de Jongeren Organisatie
Toe Wan Man (ééndracht maakt macht) had eenmalig geld beschikbaar gesteld om textielverf aan
te schaffen. Met de aanschaf van textielverf kon ik kwalitatief bedrukte
T-Shirts op de markt brengen. Toe Wan Man maakte ook gebruik van het atelier om te
vergaderen daar zij zelf niet over een eigen ruimte beschikte.Tot de eerste schilderijen die ik hier
vervaardigde behoorden: 'Kingbotho boomiki' (Kingbotho's bloemen) en “Gaanta kofi Adumasuu',
de stichter van Kinsai (Kisai), het stamdorp van de Piika- Lo aan de Tapanahony.
Foto 1982:
vlnr. Kingbotho,
het schilderij “Gaanta Kofi Adumasuu"
en Leo Sampai
in Atelier Kifoko
Ik noemde het atelier Kifoko. Met Kifoko wordt aangeduid, de opbergruimte binnen een Aukaans
woonhuis. In die ruimte worden de voorwerpen die in onbruik geraakt zijn voor onbepaald tijd
opgeborgen.
Kifoko Productions (1983)
Een belangrijke rol in de ontwikkeling van Kifoko werd tevens gespeeld door Lobi Cognac, alias
Bruya, Nkatu. Hij sloot zich definitief aan bij Kifoko op 2 mei 1983. Cognac was ook toehoorder
bij de Academie voor Hoger Kunst Onderwijs met als specialisatie tekenen. Voorheen zat hij bij de
Nola Hatterman Tekenschool. De vervaardigde kunstvoorwerpen kwamen op de markt onder de
naam 'Kifoko Productions'. Het betrof armbanden, halssnoeren, posters, bedrukte T-Shirts,
tekeningen en versierde pangi’s. Op 3 mei 1983 opende Kifoko haar stand nummer181-184 op de
Noodmarkt aan de Kankantristraat. Cognac en Rene Laurens waren belast met de verkoop. Het
was altijd druk bij de stand van Kifoko. De bezoekers waren voornamelijk jongeren onder de
vijfentwintig jaar.
Foto 1985:
vlnr
Lobi Cognac,
Kingbotho
en Johan Willy
Kifoko House Band (1983)
In het atelier stond voortdurend een cassette recorder aan met Afro- Surinaamse muziek, reggae,
soul, volksverhalen. Verder waren er traditionele slaginstrumenten, apintidrums etc. Op 3 juni
1983 werd een nieuwe ontwikkeling ingezet met het bezoek van een aantal jonge muzikanten van
de Alekeband Clemencia, die ruim twee jaar non actief was. Dit bezoek leidde tot een nauwe
betrokkenheid van de zangers Abélé Albert Malon, alias Bote, Rudolf Anaje en de percussionist
Atiye Balimoi bij Kifoko. Sindsdien hadden er regelmatig "jamsessies" plaatsgevonden, waarbij er
al vroeg een muziekgroep ontstond, 'Kifoko House Band'. Op onregelmatige basis kwam de groep
op zondagen bij elkaar, waarbij Aleke muziek werd beoefend. Kifoko House Band kreeg steeds
meer vaste vorm. Er werd overgegaan tot de registratie van jonge Marron muzikanten, zangers
en dansers.
Kifoko Garden, de geboorte plaats van de Traditionele Muziek en Dansgroep Kifoko
(1983)
Begin augustus 1983 betrok ik samen met mijn echtgenote Laetitia Tojo en onze vijf kinderen het
huis aan de Christoffel Kerstenstraat nr.26, dus naast het atelier. Op het erf stond ook een
onbewoond bouwvallig huisjes. Dit krotje heb ik samen met Cognac en Tjofoni omgetimmerd tot
activiteiten ruimte. Wij hadden de vloer verhard met cement en grind. In het midden van de tent
hadden wij een gat gemaakt. Hierin hadden wij vier dikke glasplaten in de vorm van een kubus
geplaatst. In die glazenkubus hadden wij lampen geïnstalleerd en vervolgens aan de
elektriciteitsmeter aangesloten. Deze ruimte kreeg gauw de naam 'Kifoko Garden'. De
muziekoefeningen en discussies die plaatsvonden in het atelier werden voortaan in Kifoko Garden
gehouden.
Inmiddels wist ik dat mijn schoonvader, Da Tipa Tojo een bekende Apintiman en gerespecteerde
masterdrummer was binnen de Paramakaanse samenleving. Ik had hem gevraagd om jonge
muzikanten te onderrichten in awasa en songe muziek. Op 25 augustus 1983 had ik hem
uitgenodigd om de oefening bij te wonen. Wij hadden de eerder geregistreerde jonge muzikanten,
dansers en danseressen ook uitgenodigd. Da Tipa had op zijn beurt een andere percussionist, Baa
Nailibi Abani meegenomen naar de training. Mijn vraag aan Da Tipa was eigenlijk om een
workshop te geven aan de jonge muzikanten. Hen stapsgewijs te laten zien, hoe de awasa en de
songe muziek precies worden opgebouwd.
Da Tipa, Baa Nailibi en een bij mij nog onbekende jonge percussionist uit het binnenland, hadden
gezorgd voor een flinke awasa en songe percussiespektakel. Deze show was zo uitnodigend dat
mijn nicht Martha van Dijk spontaan een prachtige dans demonstreerde. Het antwoord op de dans
van Martha werd tot mijn grote verrassing gegeven door mijn eigen vrouw Laetitia Tojo, van wie
ik niet wist dat zij op een dergelijk niveau kon dansen. Haar dansstijl was even als die van Martha
precies waar ik naar op zoek was. Dit muziekspektakel kon ik gelukkig op geluidsband
vastleggen. Voor de dans was het jammer genoeg niet moegelijk aangezien wij niet beschikten
over een videocamera. De oefening werd druk bezocht en het beviel iedereen. Ik had hier het
voorgesteld gedaan 'Kifoko House Band' voortaan 'Traditionele muziek en Dansgroep Kifoko' te
noemen. Deze datum, 25 augustus1983 wordt dan ook beschouwd als de oprichtingsdatum van
de 'vereniging Kifoko'. Da Tipa kon wegens zijn werk in het binnenland niet actief betrokken
blijven bij de groep. Hij bezocht de oefeningen wanneer hij kon en tijdens optredens vroeg ik hem
de opening te verrichten middels de apinti. Hij communiceerde via de apinti met het publiek.
Indien nodig communiceerde hij ook met de bovennatuurlijke wereld. Vanuit deze functie van
Apintiman nam hij stapsgewijs ook de rol van Masterdrummer over. De jonge muzikanten van
Kifoko hebben dankbaar gebruik gemaakt van zijn kennis op het gebied van de awasa, de songe
en de apinti.
Kifoko organiseerde fundraisingactiviteiten in samenwerking met andere buurtorganisaties zoals,
de meidengroepen Five connections, Christen Princes, Kasekoband Rythm- Masters en Ponta
Stars. In deze periode waren de gebroeders Tojo actief als DJ onder de naam Tojo’s Intro. Zij
zorgden voor de muzikale omlijsting in Kifoko Garden. Johannes Tojo, alias Janus was destijds
een bekende discodanser tevens DJ. Janus toonde ook belangstelling voor Kifoko en werd ook
steeds meer betrokken bij de activiteiten. Uiteindelijk kwam er een team op gang bestaande
Cognac, Tjofoni, Janus, Johan Willy en ik. Wij hielden ons bezig met het werven en motiveren van
jonge Marron muzikanten voor de muziekgroep. De groep kwam bij Kifoko Garden elke woensdag
en zondag bij elkaar en ging zich naast de Aleke ook toeleggen op de awasa en de songe. De
groep opereerde onder de naam Kifoko en ik was de artistieke leider.
Atelier en Expositie ruimte Kifoko (1984)
Het atelier waarin alles begon behield de naam Kifoko, maar in principe was het voornamelijk
mijn werkplek. Daar vervaardigde ik schilderijen die in eerste instantie daar werden
tentoongesteld. De Vervaardiging van Kifoko Productions ging gewoon door. Toe Wan Man
vergaderde daar ook regelmatig. Met de verkoop van producten op de markt ging het
bergafwaarts vanwege veelvuldig verzuim van de directe verantwoordelijken. De huur van het
atelier werd opgezegd i.v.m. verbouwingswerkzaamheden. De zakelijke huurovereenkomst werd
in november1984 beëindigd en ik had mijn teken- en schilderbenodigdheden overgebracht naar
mijn woonadres. De verkoopstand van Kifoko op de markt werd rond die periode ook definitief
gesloten. Kifoko, het atelier van de kunstenaar Kingbotho heeft bestaan van mei 1982 tot 1984.
'Kifoko' Bureau Kunst en Cultuur van de Jongere Organisatie Toe Wan Man (1984)
Al enkele keren is de jongeren organisatie Toe Wan Man ter sprake gekomen. Gezien de speciale
relatie tussen deze organisatie en Kifoko is het nodig hier nader op in te gaan.
Toe Wan Man is op 7 april 1980 opgericht op initiatief van André Mosis en Paul Abena. Tot
voorzitter werd gekozen Raymond Misiedjan. Toe Wan Man zou zich onder meer toeleggen op de
ontwikkelingsproblematiek van het binnenland. De eerste 4 jaren beschikte Toe Wan Man niet
over duidelijke structuren en een eigen adequate ontmoetingscentrum. Er werd thuis bij de
individuele leden vergaderd, maar sinds het bestaan van het atelier werd er ook vaak gebruik van
gemaakt. Aangezien Leo Sampai en ik beiden lid waren van Toe Wan Man vormde het geen enkel
probleem. In het atelier werden o.a. de statuten van Toe Wan Man geformuleerd. Toe Wan Man
had inmiddels een aantal bureaus bedacht waaronder één voor kunst en cultuur. Leden van de
muziekgroep Kifoko zouden belast worden met de bemanning van dit bureau, eerst André Mosis
en vervolgens Leo Sampai als voorzitter. Deze vermenging van functies zou aanleiding geven tot
problemen.
De proclamatie van Toe Wan Man ging gepaard met de viering van haar vierjarig bestaan op 7
april 1984 in PWB (Paranam Werknemers Bond) aan de van ’t Hogerhuysstraat. Tijdens deze
zogenaamde 'Kulturu konmakandra' trad de muziekgroep Kifoko op voor het eerst met een grote
groep die zowel Aleke, awasa en songe ten gehore kon brengen. De traditionele muziekgroep
Denku o.l.v. Anikel Awagi en Masoewa o.l.v. Thomson Joekoe zorgden ook voor grote muziek en
dansspektakel. De opkomst was bijzonder en het geheel was een groot succes.
Het breekpunt tussen Kifoko en Toe Wan Man (1985)
Tijdens een evaluatie bijeenkomst van Toe Wan Man in Moengo begin 1985, waarbij leden van
Kifoko door omstandigheden niet aanwezig konden zijn, werd er een resolutie aangenomen die
stelde dat Kifoko, de officiële naam zou worden van het bureau kunst en cultuur van Toe Wan
Man. De muziekgroep Kifoko zou alleen nog op voordracht van Toe Wan Man mogen optreden.
Deze resolutie vormde het breekpunt tussen beide organisaties. De leden van de muziekgroep
Kifoko weigerden om langer in een afhankelijke positie ten opzichte van Toe Wan Man te
verkeren.
Advies (1985)
Om de onenigheid die toen ontstond te beslechten vroeg ik advies bij André Pakosie en bij Mr.
André Naarden. André Pakosie is deskundig op het gebied van de Marroncultuur en heeft veel
ervaring met Marronorganisaties. Mr. André Naarden was destijds Politicus en gaf o.a. politieke
scholing bij PNR (Partij Nationalistisch Republiek). Als sympathisant van P.N.R. volgde ik ook bij
hem de politieke scholing.
• André Pakosie adviseerde dat ik mij moest terugtrekken bij Toe Wan Man en dan een
vereniging voor Marronkunstenaars oprichten onder de naam Kifoko.
• André Naarden, stelde voor dat beide partijen (Toe Wan Man en Kifoko) nogmaals
moesten gaan praten. Mocht het niet lukken dan zou een intermediair ingeschakeld
moeten worden. Als dat niet zou lukken, moest er een werkgroep samengesteld worden
om structuren aan te dragen voor de verdere ontwikkeling van Kifoko.
Het kwam erop neer dat beide adviseurs mij kwalificeerden als de persoon, die de jonge
muzikanten en beeldend kunstenaars nieuwe perspectieven zou kunnen bieden om zich verder te
ontwikkelen.
Ik werd van alle kanten gesteund om verdere actie te ondernemen. Uiteindelijk heb ik een
werkgroep samengesteld met de volgende personen: Robbie Alfaisie, Lando Akroemang, Saiwinie
Maria Dewini, Madeleine Boodoe, Johan Willy en Kwamina Tawo.
-------------
Lees volledige beschrijving Beschrijving inklappen
Advertentienummer: m1640633846
Advertenties door Google

Meld aan Marktplaats

Dagelijks behandelen wij duizenden gemelde advertenties. We geven hierbij prioriteit aan advertenties die door meerdere bezoekers zijn gemeld. Lees hier de regels en voorwaarden die gelden voor het plaatsen van een advertentie.

Wat klopt er niet?

Inloggen