×

Marktplaats App

Verder kijken met de Marktplaats app
Bekijken

Jan de Beer - Voetbal is mijn leven/ Je gitaar Vinyl single

17 x gezien 0 x bewaard sinds 24 jul. '17, 16:30
Bewaar
€ 14,00

Levering

Verzenden
Bericht

Kenmerken

Conditie : Gebruikt

Beschrijving

Zeldzame single van de nederlandse toubadour

Jan de Beer

A - Voetbal is mijn leven

B - Je gitaar

In 2010 op cd verschenen
Parsifal 1017
Persing Bergie
Dit is de 7'' vinyl single 45 rpm

Op deze zeldzame vinylsingle van de nederlandse troubalour Jan de Beer kan worden geboden vanaf 14,00 EUR,
ex kosten verzenden 3,50 euro (verzenden 1 -3 singles /EP's NEDERLAND)
-----------------------------
Jan de Beer (Nederlandse zanger - schrijver - schilder , woonachtig in Driebergen) is sinds 1970 actief als liedjeszanger, componist en tekstschrijver. Met een repertoire van Nederlandstalige werkjes trad hij vooral tussen 1970 en 1980 veelvuldig op in Nederlandse en Vlaamse kroegen en theaters. Hij maakte vier albums. De eerste LP, onder de titel Tot mijn grote droefenis, kwam in 1970 bij Negram uit en de tweede, Over leven, werd in 1976 door de Belgisch e firma Parsifa l uitgebrac ht . < br />In de jaren ta chtig werkte hij als schilder van 'magisch-realistische' we rkjes en portretten.
Dureco bracht in 1988 de derde LP, met als ti tel Boven Jan, op de markt. Enige tijd geleden besloot de Vlaamse firma Parsifal na bijna 30 jaar (!) weer een nieuw album uit te brengen. De titel van deze cd is 'Water bij de Wijn'.
-------------------
Recensies (2006)
Jan de Beer - Water bij de Wijn
NRC (2006)
Al sinds 1970, toen het Nederlandse luisterlied zijn glorietijd beleefde, is Jan de Beer actief. Maar erg bekend is hij nooit geworden. Des te verrassender is zodoende zijn nieuwe cd waarmee hij als gegroefd dichter-zanger met gemak een ereplaats in dit genre zou kunnen verwerven.
De Beer zingt strak rijmende zinnetjes op vanzelfsprekende melodietjes in de sferen van rock, blues, honkytonk en hoempa. Hij is gespecialiseerd in kleine vertellingen op muziek, waarin hij weliswaar niet altijd het zonnetje in huis is, ma ar toch vaak ee n vrolijke sfeer s chept. Al is het maar met een grappig soort cynisme dat soms aan Joop Visser doet denken.
Het leven is aan zijn doorgroefde geluid ni et voorbijgegaan, maar De Beer lijkt er niet te zwaar aan te tillen. "Kom kastelein," zingt hij in het hoogst aanstekelijke titellied, "doe nog wat water bij de wijn."

Henk van Gelder - NRC

Jan de Beer - Water bij de Wijn
Folktribune (2006)
Singer-songwriter Jan de Beer is terug van weggeweest. Vanaf het einde van de zestiger jaren tot 1990 was hij actief in het kleinkunstcircuit. Zijn repertoire bestond vooral uit cabareteske liedjes die gesmaakt werden op de toendertijd populaire 'kleinkunst-avonden' in Nederlandse en Vlaamse kroegen en theaters. De Beer heeft al drie langspeelplaten op zijn actief. Met zijn meest recente werkstuk stapt hij met succes het nieuwe millennium binnen. Op 'Water bij de wijn' wisselen stevige gitaarnummers af met ingetogen liedje s. Op enkele schoonheids fout jes na - ' Ken je het versch il' en 'Status' refereren te opvallend naar 'Land van Maas en Waal'-toestanden. Enkele teksten (cfr. 'Maatschappijleer') komen erg pseudo-be lerend over - is dit een erg genietbare cd. Hoogtepunten zijn niet toevallig de rustige, meer ingetogen nummers die voorzien werden van mooie, bedrieglijk eenvoudige arrangementen en ijzersterke teksten. Het beeldschone laid-back klinkende 'Boeddha van hout' haakt in op de huidige new-agerage en de nieuwe prêt-à-porter religies. voor elk wat wils (pluim voor het prachtige arrangement). Het op akoestische gitaren drijvende 'Water bij de wijn' vertelt over de vergankelijkheid en het verlies van je idealen. 'Je bent zo mooi' is een teder, rechttoe rechtaan liefdesliedje op basis van piano en strijkers. 'Mezelf ken ik niet', een klassiek aandoend luisterliedje, krijgt sobere pianobegeleiding en melancholieke strijkers mee. Maar ook de up-temponummers doen het geheel swingen. In het pot ige, met stevige gitar en g elardeerde, ' Als ik ooit de 6 5 haal' haalt de zanger met de nodige zelfspot zichzelf onderui t. 'Bla bla blues' steunt op een geestige tekst en een aanstekelijk ritme ( swingende piano). 'Loflied op de ruzie' drijft op een midtempo piano, met lekker vettige gitaarlicks. Afsluiter is het van stevig pianowerk voorziene 'Behalve...', een op rijm gezette biografie van de zanger. De balans van 'Water bij de wijn' is duidelijk positief. De cd levert een geslaagde mix op van up-temposongs en meer ingetogen liedjes, met zelfs een handvol onvervalste klassiekers-in-spe. De productie was in de uitstekende handen van Serge Feys, die ook klavieren en arrangementen voor zijn rekening nam. Jan de Beer schreef zelf de, voor het merendeel geslaagde en gesmaakte, teksten en muziek.
ontleend aan: Folktribune
--------------------------------------------------------------------------------
Recensies (1967 - 1976)
Jan de Beer verrassing op fol k-se lectie
Het Cent r u m (196 7)
UTRECHT - In een stampvol, rokerig met enthousiast publiek gevuld Tejaat er 156 traden gisteravond vijftien folk-music-groepen-zangers en zangeressen op als voorproefje van het grote folkmusic festival 'Folk 67' dat op 28 december in het Veritasgebouw gehouden wordt.
Over het algemeen werden er Engelse en Amerikaanse of andere vreemdtalige liedjes gebracht. Daarom viel de achttienjarige Jan de Beer uit Zeist zo op toen hij als eerste twee zelfgemaakte Nederlandse troubadourliedjes zong. Het publiek was er weg van en ook de jury was erg over hem te spreken. Vooral Coby Schreyer, die zelf ijvert voor het gebruik van de Nederlandse taal.Toen zij de uitslag bekend maakte toonde zij zich dan ook heel enthousiast over zijn liedjes waarin hij met zo weinig woorden een zo verbluffende wending weet te leggen.
Jan de Beer: via LP op radio en tv
Het Centrum (1970)
HILVERSUM - Wie kent een feiloze methode om de omroepwereld binn en te dringen? Jan de B eer, ee n uit Zeist af komstige, zichzelf op de gitaar begeleidende zanger van het Nederla ndse chanson. Deze Jan de Beer die kent zo'n methode. Hij maakte in opdracht v an Negram-Delta een langspeelplaat en dat verschafte hem toegang tot radio en televisie.
Jan de Beer, alleen nog maar bekend bij de bezoekers van Nico Knappers 'Werkwinkel', treedt vanavond op in het KRO-programma 'Muziek a go go'. Maandagavond maakt hij zijn televisiedebuut in de VARA-kleurenshow 'Gekke jongens, mooie meiden'. Jan zingt dan twee liedjes van zijn langspeelplaat 'Tot mijn grote droefenis'. Het is een zeer verrassende plaat, vol even humoristische als pittige en soms pikante teksten. De meeste liedjes hebben hetzelfde thema en wel liefde en (on)trouw in allerlei varianten. Maar ook de dood en vooral de begrafenis nemen een niet onbelangrijke plaats in.
Jan de Beer en luisterliedjes
De Nieuwe Gazet (1970)
De eerste langspeler, verpakt in een beho orlijk e hoes en versier d m e t het kon terfei van Ja n, ligt in de winkels. Wat voor anderen geldt, is ook toepasselijk vo or Jan de Beer: een plaat uitbrengen betekent beslist een keurig pak publicit eit voor een artiest. Echter, de plaat vertoont het gebrek aan sfeer dat normaal tot Jan de Beers voorname eigenschappen behoort. En toch is het niet allemaal banaal. Jans meezingertje 'Ik denk dat het van de drank komt' is één van de 12 nonsens-achtige liedjes die mij geen cabaret-schok bezorgen, maar me de doorsnee-ernst van andere jonge goedmenende chansonniers glimlachend doen vergeten. De bewuste nonchalance van Jan haalt het nipt. En wat onmiddellijk opvalt: de Nederlandse chansonniers bezitten doorgaans allemaal een speelse tong, een zeer gemakkelijke taalbeheersing en schrikken er niet voor terug hun spot tot het uiterste te gebruiken. Soms op het randje af. Ook bij Jan, de anders zo verdienstelijke. De smartlap wordt juist net geweerd. De echte Jan de Beer, de entertai ner, ko mt pas op het p od ium tot z ijn rec ht. Verschij nsel dat voor heel wat collega's van toepassing is.
Pittig en amu sant
Het Rijk der vrouw (1971)
Jan de Beer die uit Nederland steu n komt zoeken bij het Vlaamse publiek staat sinds twee jaar op de kleinkunstplanken en reeds vorig jaar kwam zijn eerste LP op de markt. Zijn tamelijk realistisch getinte teksten zijn een weergave van een aantal heel gewone dingetjes uit het dagelijks leven die op een pittige en amusante manier de ether ingaan. De zuiver poëtische chansons van Dimitri van Toren die meer en meer naar het symbolische neigen, vinden we echt fijn maar een lichte toets van het goede allooi ontspant toch even de boog. 'Een ontzettend lyrisch lied' noemde Jan de Beer zelf 'Ik heb je gekend'. Een genre dat hem al even goed, zo niet beter ligt dan zijn rake en leuke stukjes. We durven zelfs opteren voor een repertoire dat deels uit het poëtische genre zou zijn opgebouwd.
Ongewilde droge humor
Shaffy Theater (19 73 )< br />Eigen li edjes , eigen tek sten, eigen muziek en een eigen figuur op het podium. Een jongeman op een barkruk, vol droge humor, ongewild, want zo is hij gewoon. Meest succesri jke kleinkunstzanger uit de ploeg van de werkwinkel van Nico Knapper, de Nederlandse tv-producer. Succes te Heist, waar zelfs de meest bekende kleinkunstenaars er niet in slaagden het zeer kritische publiek te boeien, Jan de Beer deed het wel. Na een eerste elpee staat een tweede op stapel die zeer zeker de doorbraak van Jan de Beer op de platenmarkt zal bevestigen.
Jan de Beer: Over-Leven
Deventer Dagblad (1976)
Onder de dubbelzinnige titel 'Over-Leven' liet Jan de Beer met eigen gitaarbegeleiding plus een groep goede muzikanten op allerhande instrumenten ter ondersteuning elf liedjes in de groeven drukken. Liedjes die, als je de naald er op zet, een ding zeer duidelijk maken: Jan is een man die over de dingen heeft nagedacht, deze ook zeer scherp aanvoelt e n ze met gemak en een ze kere dichterlijkh eid onder woord en weet te brengen. In soepele taal, zonder stoplappen, in licht lopende zinnen die niet geforceerd zijn. Ze luisteren lekker weg en je steekt er n og wat van op ook.
Jan de Beer overleefde
Spectator (1976)
Jan de Beer is een nog niet zo bekende, 27-jarige Nederlandse kleinkunstenaar met een raspend keelgeluid en een neiging om een ietsje naast de toon te zingen.
Hij maakte zopas een tweede langspeler ('Over-Leven') deze keer voor een Vlaamse firma met Vlaamse muzikanten. Een degelijke chansonnier met hier en daar een droog-komische noot die even goed van Jan de Wilde had kunnen komen: '...je omarming als een lasso en je liefde voor Picasso.." uit het nummer 'Ik bemin je' is hier een goed voorbeeld van. 'Ik heb er geen spijt van' is een post-Vanuytsel, post-De Groot chanson over de kroegen en bijbehorende jeugdherinneringen. Met een titel als 'Dat soort lui' had je een Brel-imitatie kunnen verwach ten, maar dat is het nie t, op een achtergro nd van heavy-g itaar worden alle kwalijke karakters op een rijtje gezet. De tweede kant is beter, te beginnen met de zachte sfeerschepping van 'Als het regent in U trecht'. Een meezinger is er ook bij: 'Café', dankzij het Brussels Café Koor zit er veel ambiance in. Voor wie van goed begeleide kleinkunst houdt is Jan de Beer een tip.
Lees volledige beschrijving Beschrijving inklappen
Deel deze advertentie via:
Bewaar
Advertentienummer: m1186700770
Rapporteer deze advertentie
Advertenties door Google

Rapporteer deze advertentie

Dagelijks behandelen wij duizenden gemelde advertenties. We geven hierbij prioriteit aan advertenties die door meerdere bezoekers zijn gemeld. Lees hier de regels en voorwaarden die gelden voor het plaatsen van een advertentie.

Wat klopt er niet?

Inloggen