Dit is een Franstalige uitgave uit 1943 van Max Havelaar, geschreven door Multatuli (pseudoniem van Eduard Douwes Dekker), vertaald door E. Mousset en uitgegeven door Éditions de la Toison d'Or. Het boek (oorspronkelijk uit 1860) is een beroemde aanklacht tegen de uitbuiting en corruptie onder het Nederlandse koloniale bewind in Nederlands-Indië.

Het verhaal in het kort

• De raamvertelling. De zelfgenoegzame Amsterdamse koffiemakelaar Batavus Droogstoppel krijgt een pakket met geschriften van een oude schoolvriend die hij "Sjaalman" noemt. Droogstoppel laat zijn Duitse stagiair Stern hier een boek over koffie van schrijven.
• De strijd in Lebak. Stern schrijft echter het verhaal van Max Havelaar (het alter ego van Sjaalman en Multatuli zelf), die wordt aangesteld als assistent-resident in Lebak op Java. Havelaar ontdekt dat de lokale regent de Javaanse bevolking zwaar uitbuit en afperst, en hij dient een officiële aanklacht in.
• Het ontslag en de aanklacht. Zijn Nederlandse superieuren willen de rust bewaren en weigeren in te grijpen. Teleurgesteld vraagt Havelaar ontslag aan. Aan het einde neemt Multatuli zelf het woord over van Droogstoppel en Stern, en richt hij een vurig beroep rechtstreeks aan koning Willem III om de misstanden te stoppen.

Beroemde onderdelen en waarde

• Saïdjah en Adinda. Een van de bekendste passages is het tragische liefdesverhaal van twee Javaanse geliefden, waarmee Multatuli de gevolgen van het onrecht voor de gewone bevolking zichtbaar maakt.