Een monumentale roman van Steve Sem-Sandberg over een waargebeurde geschiedenis die nooit vergeten mag worden. Het boek vertelt het verhaal van de 10-jarige Adrian Ziegler, die in 1941 in Wenen uit een groot arbeidersgezin wordt geplaatst in Spiegelgrund, een voormalig psychiatrisch ziekenhuis dat is omgebouwd tot kindertehuis. Hier krijgt hij te maken met Anna Katschenka, een beschadigde, plichtsgetrouwe vrouw die haar taken uitvoert zonder kritische vragen te stellen. Het regime is zo onbarmhartig dat Adrian wegloopt, wordt gesnapt, teruggebracht en uiteindelijk terechtkomt in de paviljoens voor 'nutteloze kinderen', die volgens de nazi's geen recht op leven hebben. Het einde van de Tweede Wereldoorlog komt voor Adrian niet op tijd, maar zijn leven is getekend en het zal nog jaren duren voordat hij zijn verhaal kan vertellen. De historische achtergrond van De kinderen van Spiegelgrund is zo aangrijpend dat die alleen in fictieve vorm echt te voelen is. Sem-Sandberg schreef hiermee een fenomenaal boek.