Deze Gazelle Champion Mondial is in goede vintage staat. Schakelt probleemloos. Handgemaakt door oud wereldkampioen op de baan (1969) en mecanicien Bertus (Bert) Boom. De racefiets is destijds gekocht in zijn winkel in Markelo.

Het hoogtepunt van Booms wielerloopbaan vindt plaats op een woensdagavond in augustus van het jaar 1969, bij het wereldkampioenschap stayeren in het Tsjechische Brno. Een paar jaar daarvoor zegt een kennis: ‘Jij moet gaan stayeren, je bent snel en sterk.’ Het gaat ’m redelijk af, achter de dernymotor met een rolbeugel, met een gemiddelde snelheid van over de tachtig kilometer per uur. Hij wordt in 1968 derde op het NK. Maar naar het WK in Rome mag hij niet van de bobo’s. Boom gaat toch, op eigen risico, slaapt eerst in de auto van gangmaker Noppie Koch en wordt dan alsnog aangesteld als mecanicien. Want de KNWU had slechts één materiaalman meegestuurd. Zo kwam hij zijdelings alsnog in actie op het WK. Een jaar later eindigt de 31-jarige Enternaar opnieuw als derde bij het NK. Wel met moeite, want hij is kort daarvoor gevallen. Bij de bond zitten ze niet te springen om die Boom naar het WK in Brno te sturen. Maar iemand van de sportcommissie oppert om hem toch maar mee te nemen. Hij zal toch niet in de finale komen en dan kan hij mooi meehelpen bij het afstellen van de fietsen. Er is immers een volledige afvaardiging aanwezig in het niet-olympische jaar, met slechts één mecanicien.

Echter, via de herkansing gaat Boom wél naar de finale. Hij begint via de loting op kop en staat die positie niet meer af. Met de grote favoriet, landgenoot Cees Stam, is de afspraak gemaakt dat ze niet tegen elkaar gaan fietsen. 'Toch deed z’n gangmaker Joop Stakenburg daar niet aan mee. Zij begonnen op de tweede plek, maar stopten aanvallende concurrenten niet af. Die moest ik dan weer afslaan. Ik reed het hele zootje op de knieën, totdat Stakenburg en Stam pech kregen. Mijn gangmaker Bruno Walrave minderde gas, zodat zij weer konden bijkomen. Toen gingen ze me, acht minuten voor het einde, nota bene nog aanvallen! Nou, dan ben je bij Bert Boom aan het verkeerde adres. Ik ging versnellen en Stam moest definitief lossen', vertelde hij in 2006 nog eens aan de Twentsche Courant Tubantia. Hij verkeert die hele dag al in een roes. ‘Ik moest me concentreren op die wedstrijd, zodat ik alleen oog zou hebben voor m’n gangmaker. Maar hoe doe je dat? Ik ging in de catacomben van dat stadion in Brno een half uur staren naar een lichtknop. Ik dacht alleen nog aan die lichtknop, was verder helemaal weg. In trance. Daarna dacht ik: laat ze nu maar komen. Toen kwam de wedstrijd en kon ik me op m’n gangmaker richten. Ik keek alleen naar z’n rug. Het was afgelopen en ik zag op het scorebord staan: 1. Boomska, Hollanski. Op de binnenbaan stonden ze allemaal te springen. En ik dacht: goeiendag, wat heb ik nu toch uitgespookt?

Toen besefte ik dat het buitenbeentje uit Enter wereldkampioen stayeren was geworden. Daarvoor wist ik wel dat ik aan de leiding reed, maar had eigenlijk nooit het gevoel dat het om de regenboogtrui ging. Dan was ik misschien ook veel te nerveus geworden.’ (bron: wieiswieinoverijssel)