Beschrijving



  • Titel:
  • Lluís Domingo Abelló (1917) - La costa
  • Geschatte waarde:
  • €600.0
  • Belangrijk:
  • Winnende biedingen zijn exclusief 9% koperbescherming + €3

    Kavel beschrijving
    Pictura Subastas presenteert dit prachtige kunstwerk belonging aan Domingo Abelló, dat een kleurrijk stilleven voorstelt met een boeket bloemen en een blauwe fontein vol fruit, die de schoonheid van de natuur, overvloed en de harmonie van het dagelijks leven oproept. Het schilderij valt op door zijn uitstekende techniek en de grote schilderkunstige kwaliteit die het uitstraalt.

    · Afmetingen met lijst: 71x82x4 cm.
    · Afmetingen zonder lijst: 45x54 cm.
    · Olieverfschilderij op paneel handondertekend door de kunstenaar linksboven op het werk, Domingo Abelló.
    · Het stuk verkeert in een goede staat van conservering.
    · Het werk wordt verkocht met een prachtige lijst (inbegrepen in de veiling als cadeau).

    Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

    Opmerking: de bijgevoegde foto's maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot. Digitale weergave in een mockup; er kunnen kleur-, schaal- en detailverschillen zijn met het echte artikel.

    Het schilderij zal professioneel worden ingepakt door een IVEX-expert (https://www.instagram.com/ivex.online/), met materialen van hoge kwaliteit om de bescherming te waarborgen. De verzendprijs dekt zowel het professionele verpakkingswerk als het transport zelf.
    De verzending verloopt via Correos, GLS of NACEX met tracking. Internationaal verzendingen beschikbaar.

    ------------------------------------------------------------------

    Dit schilderij toont een helder kustlandschap waar land, zee en lucht elkaar ontmoeten onder een sterk veranderlijke atmosfeer. Vanaf een met vegetatie begroeide helling opent de blik zich naar een uitgestrekt gebied van blauwe wateren, doorsneden door lichte en donkere banen die de voortdurende beweging van golven suggereren. In de verte rijzen enkele rotsige eilandjes op uit de horizon, terwijl de pijnbomen uit de voorgrond de kust begeleiden en het tafereel kaderen met hun groene kruinen. De compositie straalt onmiddellijk de krachtige schoonheid van de Middellandse Zeekust uit, een gebied waar de natuur tegelijk sereen, wild en diep levendig lijkt te zijn.

    Het voorplan wordt gedomineerd door een onregelmatige helling bedekt met struiken, kruiden en kleine bomen. De vegetatie verspreidt zich op een spontane manier, zonder een georganiseerde tuin te vormen, wat het natuurlijke karakter van het landschap versterkt. Donkergroenen, felgele, okerkleurige, aardetinten en kleine roodgekleurde schakeringen vermengen zich op het terrein en creëren een rijke en veranderende oppervlakte. Deze cromatische afwisseling laat zich voorstellen als begroeiing die aan de zon, de zeewind en de droogte van kustgebieden is blootgesteld.

    Onderin vormen kruiden en struiken een dynamische strook die de toeschouwer in de scène trekt. Sommige zones tonen geelachtige en gouden tinten, alsof de planten door de hitte gedroogd zijn, terwijl andere diepe en frisse groentinten behouden. Daartussen verschijnen kleine oranje-, bruin- en rozerandige accenten die warmte toevoegen aan het geheel. De verscheidenheid aan vormen en kleuren geeft de indruk van een overvloedige natuur die vrij groeit op rotsachtige ondergrond.

    De pijnbomen van het voorgrond vormen een van de meest karakteristieke elementen van het landschap. Hun smalle, licht scheefstaande stammen rijzen vanaf de helling omhoog tot ze ronde, dichte en onregelmatige kruinen dragen. Sommigen bevinden zich in het centrales gedeelte, gescheiden van elkaar, anderen bundelen zich naar de randen. Hun aanwezigheid roept onmiddellijk de Middellandse Zeekust op, waar deze bomen zich aanpassen aan de wind en vanuit kliffen en verhoogde terreinen uitkijken op zee.

    De kruinen van de pijnbomen combineren talloze tinten groen. In de meest belichte zones verschijnen geelgroene en heldere groentinten, terwijl de binnenkant donkerder wordt, bijna blauw diep en zwart. Deze afwisseling geeft volume aan de bomen en suggereert veranderende belichting, gefilterd door wolken. De ronde vormen van de kruinen contrasteren met de horizontale lijnen van de zee en geven de compositie een organisch ritme.

    Aan de linkerkant rijst een hoger en compacter vegetatieblok op, dat fungeert als een grote natuurlijke lijst. Verschillende kruinen overlappen en vormen een onregelmatige silhouet die zich uitstrekt over de lucht en de zee. Smaragd-, olijf- en geelachtige groenen verschijnen naast zeer donkere zones, wat voor aanzienlijke diepte zorgt. Deze groep bomen draagt een belangrijk deel van het visuele gewicht van de scène en leidt de blik naar de maritieme opening rechts ervan.

    De helling daalt geleidelijk naar het water en laat partijen rotsen zien in tinten roomkleur, beige, oker en grijs. Deze heldere oppervlakken worden deels bedekt door de vegetatie, alsof het gesteente tussen de struiken omhoog komt. De verbinding tussen rotsen en planten geeft een gevoel van ruw terrein weer, gevormd door de wind, regen en nabijheid van de zee door de jaren heen. Het is geen zachte kust, maar een landschap vol hoogteverschillen en hoekjes.

    Het contrast tussen vegetatie en rots verrijkt vooral het voorplan. De donkere, ronde vormen van de pijnbomen steken af tegen de heldere oppervlakken van het terrein, terwijl gele en oranje vlekken de overgang tussen beide elementen verzachten. Deze afwisseling van warme en koude kleuren creëert diepte en laat verschillende planos binnen de helling onderscheiden. Elke boom lijkt een specifieke positie in de ruimte te bezetten, van de dichtstbijzijnde tot die welke afdalende richting de kust.

    De zee opent zich vanaf het centrale deel en neemt een aanzienlijk deel van de compositie in beslag. Het oppervlak is opgebouwd uit een opeenvolging van horizontale banden in marineblauw, turquoise, wit en grijstinten. De donkerdere banen suggereren diepe zones of tijdelijk in schaduw van wolken, terwijl lichte strepen de schuim en reflecties van het licht oproepen. Het water lijkt niet helemaal kalm, maar bruisend door een constante golfslag die de hele scène energie geeft.

    De vele witte lijnen die over de zee lopen kunnen worden geïnterpreteerd als toppen van kleine golven die door de wind worden voortgestuwd. Sommige lopen over een grote afstand, andere komen verspreid voor en creëren een onregelmatig ritme. Deze herhaling geeft een aantrekkelijke indruk van beweging en laat het oppervlak lijken naar de kust te bewegen. De zee krijgt zo een akoestische aanwezigheid, alsof je het geruis van de golven tegen de rotsen kunt horen.

    De blauwtinten van het water vertonen een uitzonderlijke variëteit. Dichter bij de horizon domineren diepe, donkere tinten, terwijl dichterbij turquoise, lichte blauwgroene tinten en witachtige reflecties verschijnen. Deze cromatische overgang geeft ruimtelijkheid aan het landschap en versterkt de afstand tussen de oever en de eilandjes. De heldere zones lijken rechtstreeks door het hemellicht te worden verlicht, terwijl andere in koele en donkere schaduwen blijven.

    De horizonlijn verdeelt de compositie duidelijk, maar strikt is hij niet. Zijn verloop wordt onderbroken door de kleine rotsachtige formaties die in de verte omhoog komen en door de kleurbreking van het water. De horizon strekt zich uit naar beide uiteinden van het doek, wat een gevoel van immensiteit en openheid geeft. Tegenover de dichte begroeiing van het voorplan biedt deze verre band rust en laat de kijker zijn blik verdwalen in de uitgestrektheid van de zee.

    In het midden verschijnen verschillende eilandjes met lage en onregelmatige silhouetten. Hun bruin- en okertinten en grijstinten contrasteren met het blauw van de zee en maken ze referentiepunten binnen de wijdse waterruimte. Sommigen lijken verenigd, anderen scheiden zich iets en laten nauwe stroken water tussen hen door lopen. De afstand verzacht hun contouren en geeft ze een eenzame, bijna mysterieuze uitstraling.

    Deze eilandjes brengen diepte en een mogelijke verhalende dimensie. Ze lijken onbewoonde gebieden, blootgesteld aan de wind en omgeven door het onophoudelijke beweging van het water. Hun aanwezigheid nodigt uit tot het voorstellen van kleine verborgen baaitjes, zeevogels of schepen die rondom hun kusten varen. Hoewel ze een klein oppervlak innemen, zijn ze essentieel om de compositie in balans te brengen en te voorkomen dat de uitgestrekte zee volledig leeg raakt.

    De hemel overheerst de bovenste helft van het werk en wordt gepresenteerd in een rijk palet van blauwen, witten, grijzen en zachte paarse tinten. Het is geen effen oppervlak, maar een ruimte doorkruist door grote massa’s wolken die snel lijken te bewegen. Sommige zones zijn helder en stralend, terwijl andere donkerder worden en een weersverandering suggereren. Deze variëteit geeft het landschap een sterke gevoel van nabijheid.

    De wolken verdelen zich in brede onregelmatige vormen die elkaar overlappen en in verschillende richtingen openen. Crèmekleurige witten wisselen af met blauwgrijzen, hemelsblauw, paars en kleine gelige reflecties. Op bepaalde punten lijkt de lucht op te klaren en een heldere lichtstraal door te laten; op andere punten stapelen de wolken zich op en krijgen meer dichtheid. Deze afwisseling maakt van de lucht een actieve aanwezigheid die invloed heeft op alle elementen van het landschap.

    Het licht lijkt op een veranderlijke manier door de wolken te filtreren. Sommige kruinen van bomen en delen van het terrein ontvangen geelachtige en heldere reflecties, terwijl andere in groene en blauwig schaduw blijven. Hetzelfde effect is merkbaar in de zee, waar de heldere en donkere banden lijken te reageren op de beweging van de wolkenmassa's. Op deze manier worden lucht, water en land verenigd door een gemeenschappelijke verlichting.

    De compositie is georganiseerd door een evenwicht tussen horizontale en verticale vormen. De horizon, de golven en de kleurbanden van de zee bieden stabiliteit en ruimtelijkheid, terwijl de stammen van de pijnbomen opstijgende lijnen introduceren die de aarde met de hemel verbinden. De diagonalen van de helling leiden de blik van de dichterbijzijnde zones naar het water. Deze combinatie vermijdt rigiditeit en maakt het landschap dynamisch zonder sereniteit te verliezen.

    Ook valt op de tegenstelling tussen nabijheid en verte. In het voorplan lijkt de begroeiing overvloedig, intens en vol variatie; in de verte vereenvoudigen de zee, de eilandjes en de horizon geleidelijk. Deze overgang creëert een overtuigend ruimtelijk gevoel en plaatst de kijker op een verhoogd punt aan de kust. De scène lijkt te worden bekeken vanuit een natuurlijk uitkijkpunt, misschien aan de rand van een wandelpad omringd door pijnbomen.

    Het ontbreken van menselijke figuren versterkt het contemplatieve karakter van het werk. Er zijn geen huizen, boten of constructies die de heerschappij van de natuur onderbreken. Het landschap wordt gepresenteerd als een vrije, stille en afgelegen ruimte, waarin alleen de wind, het water en het geruis van de bomen lijken te bestaan. Deze eenzaamheid is niet droevig, maar diep kalm en herstellend.

    Het schilderij geeft het gevoel van een concreet moment, gekenmerkt door een onstabiele hemel en een veranderend licht. Men kan zich een windige ochtend na regen voorstellen of een middag waarop de wolken snel over de kust schuiven. De woeste zee en de naar beneden gebogen kruinen suggereren de aanwezigheid van een intense bries. Toch behoudt de scène een natuurlijke harmonie, alsof elke wisseling in het weer deel uitmaakt van het evenwicht van de plek.

    Het kleurenpalet stelt een krachtige relatie vast tussen koude en warme kleuren. De blauwen, turquoise en grijzen domineren de hemel en het water, waardoor frisheid en diepte ontstaan. Daartegenover brengen de gele, oker, oranje en heldere groenen van het land warmte en nabijheid. Deze tegenstelling laat de kust krachtig uitkomen en houdt de zee immens zonder visuele rijkdom te verliezen.

    De donkerdere tinten verschijnen op strategische punten, vooral onder de kruinen van de bomen, in bepaalde bandjes van het water en rond de rotsen. Deze diepe zones structureren de compositie en laten de lichte kleuren opvallen. De witten van hemel en golven krijgen meer helderheid dankzij hun nabijheid tot marineblauwe en donkere groenen. Het resultaat is een beeld vol contrasten, maar verenigd door een coherente sfeer.

    De scène draagt een sterk mediterrane karakter, herkenbaar aan de kustpijnbomen, de heldere rots, de lage begroeiing en de intense azuur van de zee. Zonder de noodzaak een specifieke plek te identificeren, roept het landschap baaien en kliffen op die baden in een veranderend licht. Zijn schoonheid hangt niet af van monumentale architectuur of menselijke aanwezigheid, maar van de directe relatie tussen de natuurlijke elementen.

    Het beeld nodigt uit om elke zone rustig te bekijken. De blik kan eerst rusten bij de dichtbij gelegen bomen, daarna de afdaling van de helling volgen, verdergaan over de woelige stroken van de zee en uiteindelijk rusten op de eilandjes aan de horizon. Van daaruit gaat de blik omhoog naar de lucht en keert terug langs de wolken naar het eerste planaal. Deze ronde tocht maakt van de compositie een omhullend en voortdurend vernieuwend geheel.

    Verder dan zijn beschrijvende karakter kan het landschap worden opgevat als een viering van vrijheid en de blijvende aard van de natuur. De zee staat voor het open, veranderlijke en onbegrensde; de pijnbomen uitdrukken veerkracht en worteling; de rotsen symboliseren stabiliteit; en de wolken herinneren aan de voortdurend voorbijgaande tijd. Al deze elementen leven samen in een scène die kracht, sereniteit en een diepe verbondenheid met het land uitstraalt.

    Gezamenlijk vertegenwoordigt het werk een ruime blik op de Middellandse Zee vanuit een helling bedekt met pijnbomen, struiken en wilde begroeiing. Het voorplan, rijk aan groen, geel, oker en aardetinten, leidt naar een blauwe zee die wordt doorkruist door talloze schuimende lijnen, terwijl verschillende rotsachtige eilandjes in de verte oprijzen onder een hemel vol lichte en grijze wolken. De uitgestrektheid van de horizon, de beweging van het water, de beschermende aanwezigheid van de bomen en de veranderlijke helderheid van de lucht creëren een sfeer van vrijheid en contemplatie. Meer dan slechts een hoek van de kust te tonen, viert het schilderij de kracht van het landschap, de schoonheid van de Middellandse Zee en de eeuwige harmonie tussen land, zee en lucht.


    Hét online veilinghuis voor jou!

    Catawiki is het meest bezochte online platform in Europa voor bijzondere objecten geselecteerd door experts, en biedt wekelijks meer dan 75.000 objecten aan voor de veiling. Het is onze missie om onze klanten een spannende en probleemloze ervaring te bieden bij het kopen en verkopen van bijzondere, moeilijk te vinden objecten.


    Waarom Catawiki?
  • Lage veilingkosten
  • Al onze objecten zijn gecontroleerd door onze 240+ experts
  • 24/7 meebieden in onze app

    Ga nu naar de website van Catawiki om mee te bieden op dit item
  • ...
    ...
    ...
    ...
    ...
    ...
    ...
    ...
    ...
    ...
    ...
    ...
    Bezorgt in heel Nederland
    3x bekeken
    0x bewaard
    Sinds 31 jul '26
    Advertentienummer: a1529244992