Museaal schilderij, op paneel, van Charles Hollman van de Sint Servaasbrug geschilderd vanaf de Oeverwal in Maastricht richting Onze Lieve Vrouwe basiliek. Het schilderij is dubbel gesigneerd en meet inclusief de lijst 80 bij 60 cm en het paneel alleen is 70 bij 52 cm.

Charles Hollman was in Maastricht samen met Henri Jonas, Pierre Kemp en Jan Gregoire een van de eerste leerlingen aan de zondagsschool van R.A.A.J. Graafland schilderde en tekende landschappen en stadsgezichten op een zeer impressionistische wijze. De kunstenaar staat vernoemd in de Pieter Scheen, Luns Mak van Waay.

Charles Hollman werd op 31 augustus 1877 in Maastricht geboren. Met uitzondering van twee perioden, waarin hij respectievelijk in Borgharen en Lanaken verbleef, woonde en werkte Hollman in Maastricht waar hij op 19 november 1953 op zesenzeventigjarige leeftijd overleed. Hij ligt begraven in Maastricht.

Hollman is een impressionist, behorende tot de zogenaamde ‘Maastrichtse School’. Havens, korenschoven, mijnen en stadsgezichten waren de favoriete onderwerpen voor zijn schilderijen.

Charles Hollman lijkt in zijn werk een hang naar bruin- en grijstinten te hebben, vaak wild, donker en dreigend in een stormachtig decor. Typisch Hollman dus, terwijl hij geen sombere man was, maar zelfs een echte ‘bon vivant’. Naast de vele landschappen bestaat het oeuvre van Hollman uit een groot aantal schilderijen van de Wilhelminabrug in aanbouw of van de Sint-Servaasbrug in restauratie en hij werkt beide thema’s uit met een pathetiek die sterk contrasteert met de elegante werkwijze van Graafland. Zijn snelle techniek met brede, pasteuze penseelstreken en de nadruk op licht dat door een schemerige atmosfeer heen breekt, maakt dat het werk impressionistischer en ook onstuimiger is dan het werk van zijn leermeester Rob Graafland.

Kijk ook naar mijn schilderij van Will Eggen