Vermoedelijk schilderij toegeschreven aan de schilder, keramist en beeldhouwer.
Antonio Sabatelli
in arte Saba Telli (Albisola Superiore, 13 oktober 1922 – Albisola Superiore, 31 december 2001)
Verwijzing naar de schilder aan de achterzijde in de structuur, linksboven, waarschijnlijk uit zijn hand.
Ook handtekeningen en titelsporen op de achterkant van het doek, aangebracht met een stift, maar onleesbaar vanwege vervaging.
Abstract geschilderde bel typisch van de kunstenaar (verwijst naar veel van zijn keramische werken).
Afmetingen 18 x 24 cm, alleen het werk.
In uitstekende staat

Biografie
Antonio Sabatelli (vroeger ondertekende hij zijn werken als «Saba-telli»), schilder, beeldhouwer en keramist, wordt beschouwd als een van de meest stralende vertegenwoordigers van het nationale artistieke landschap van de jaren vijftig, zestig en zeventig. Hij werd in 1922 geboren in Albisola.

De opleiding en de jeugdjaren
wijzig
Opgegroeid in een familie die zich bezighield met keramiek (de grootvader was Giuseppe Piccone, oprichter van de fabriek Piccone), begon hij al op jonge leeftijd met werken met klei en op 14-jarige leeftijd ging hij naar Tullio Mazzotti en Bianco om zijn techniek te verfijnen.[2][3]

Na deze eerste opleiding in zijn geboorteplaats, ontvluchtte hij in 1938 huis en verhuisde naar Turijn, waar hij Persico, Levi ontmoette en leerling werd van Luigi Spazzapan, de kunstenaar die hij het meest interessant vindt omdat hij geen tentoonstellingen houdt, geen schilderijen verkoopt en zich afzet tegen alle «ismen» van zijn tijd.

In 1940 verhuisde hij naar Milaan, waar hij bevriend raakte met de beeldhouwer Luigi Broggini en ondertussen zijn middelbare schooldiploma behaalde. Hij schreef zich eerst in voor geneeskunde en later voor architectuur. Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, nam hij deel als onderofficier bij de Koninklijke Marine.

Na de oorlog komt hij aan in Parijs. Hier ontmoet hij kunstenaars en schrijvers: Camus, Caffi, Salvemini en Sartre. Hij geeft keramiekles in de cursussen georganiseerd door het Italiaanse Cultuurinstituut.

Grote reiziger, reist naar Nederland, Zwitserland, Engeland, Duitsland en China.

Jaren zestig: de terugkeer naar Albisola
wijzig
Terug in Albissola Marina, in de jaren zestig, legt hij een samenwerking vast met de manufacturen van Bianco d'Albisola en 'Isola Ceramiche' van Tonino Tortarolo en Federico Anselmo.

Het waren gouden jaren voor de neo-avant-gardebewegingen in de keramiek, als een expressief medium: in Albisola was Lucio Fontana aangekomen, die woonde nabij Pozzo Garitta. In 1957 werd de eerste groeps tentoonstelling geopend, die alleen Fontana, Sassu, Fabbri, Reggiani en Siri bijeenbracht. Voor het eerst verscheen het logo dat door Antonio Sabatelli was gemaakt en aangeboden aan de kunstenaarskring. Sindsdien zijn er vele initiatieven die Sabatelli heeft gerealiseerd, en onvergetelijk voor Albissola blijft de tentoonstelling van vliegers beschilderd door de kunstenaars zelf.

Beroemde ontmoetingsplek van de kunstenaars waren de tafeltjes van Checchin, waar kunstenaars zoals Aligi Sassu, Agenore Fabbri, Asger Jorn, Karel Appel en Roberto Crippa samenkwamen.

Antonio Sabatelli sloot zich moeilijk aan bij deze collega's: hoewel hij volledig deel uitmaakte van dat beweging, hield hij zich op de achtergrond. Dit onderstreept zijn anarchistische en rebelse temperament.

In 1961 nam hij deel aan het III Festival Albisolese della Ceramica, dat plaatsvond in Villa Gavotti.

In 1963 behoort hij tot de twintig keramiekkunstenaars die bijdragen aan de realisatie van de Lungomare degli artisti in Albissola Marina, waar hij een van de polychrome panelen heeft. In hetzelfde jaar neemt hij deel aan de vijfde editie van het Festival Albisolese.

In 1966, ter gelegenheid van het 150-jarig jubileum van de kroning van de Maagd van Savona, werd hij uitgenodigd door Tullio d'Albisola voor de tentoonstelling 'Ceramiche omaggio a Nostra Signora di Misericordia', waarvoor Saba Telli een groot terracotta bord maakte, versierd met glazuren en ingobbi, getiteld 'Madonna van Barmhartigheid en de Zalige Botta'.

In de daaropvolgende jaren creëerde hij originele majolica's in de ovens van de Albisolesi-fabriek, en in de pas opgerichte 'San Giorgio Ceramiche' werkte hij slechts korte tijd vanwege zijn sterke temperament.

In 1969 exposeert hij, samen met de keramist Ansgar Elde, in de tentoonstelling georganiseerd door Galleria 77 in Albissola Marina. Nog in 1969 vormt hij, dankzij de technische ondersteuning van Tonino Tortarolo en de commerciële actie van Angelo.
Germano, de 'fornogalleria' (atelier, oven en kunstgalerie) 'La Ruota' in Albissola Mare, start met de productie van artistieke monotypen en architectonische elementen, en richt een ruimte in voor tentoonstellingen, waar werken van belangrijke Italiaanse en buitenlandse keramisten worden tentoongesteld.

Het verlaten van de artistieke activiteit en de internationale samenwerkingen
wijzig
De bottega-galleria blijft slechts enkele jaren actief, daarna verlaat Saba Telli, een onrustige en boze geest, rond het midden van de jaren zeventig de werkplaats.

Hij onderhoudt echter ook samenwerkingen met UNESCO en de Cineteca di Parigi, en hij is ook fotograaf voor het tijdschrift Vogue. Daarnaast maakt hij belangrijke sieraden (bedels en ringen) bij verschillende goudsmeden; opmerkelijk zijn de geëmailleerde aanstekers met tarotkaarten en sterrenbeelden, vervaardigd door Cartier.

In de jaren zeventig (1971-1977) neemt hij als gewoon lid deel aan de internationale keramiekconferenties, georganiseerd door het centrum voor de geschiedenis van de keramiek in Albissola, in Villa Faragiana.

Aan het einde van de jaren 70 onderneemt hij een wereldcruise en bij terugkomst in Albissola maakt hij talrijke schilderijen en keramiekwerken met het Oosterse thema 'Saba-Ming'.

Na verloop van jaren vermindert hij steeds meer zijn artistieke productie en trekt zich terug in de grote Villa Irene, waar hij in de jaren '90 op miraculeuze wijze ontsnapt aan een zware brand die niet alleen talloze werken en herinneringen aan een leven verwoestte (hij was een gulzig lezer met duizenden boeken, verzamelaar van tapijten en keramiek, naast alles wat hem interesseerde), en die hem lichtjes verbrandde.

De dood en de postume erkenningen.
Vanwege lichamelijke complicaties en leeftijd overlijdt Antonio Sabatelli op 31 december 2001.

In haar boek «De stemmen» herinnert Anna Traverso zich het zo: «Het bestaat niet. Hij is eruit gekomen schreeuwend scheldwoorden naar precies dat adres. En liet op het ezel het werk van zijn leven onvoltooid achter.»

Onder de artiesten van de nieuwe generatie die hem inspireerden, bevinden zich Gian Genta, die hem heeft leren kennen en het taalgebruik deelt, en Ivan Cuvato.

In de afgelopen jaren is zijn artistieke activiteit herwaardering door talrijke institutionele en particuliere tentoonstellingen.

In augustus 2008 werd het huis waarin de kunstenaar decennialang woonde (Villa Irene, beter bekend als Villa Sabatelli) gekocht door een vastgoedontwikkelaar die een plan presenteerde voor de sloop van het gebouw en het hergebruik van de bestaande volumetrie voor de bouw van mini-appartementen. De gemeente Albisola Superiore vroeg, ook op verzoek van Italia Nostra, de Ligurische Dienst voor Cultureel Erfgoed en Milieu om een monumentenstatus op het gebouw te laten plaatsen, waardoor het in 2009 een beschermd erfgoed werd. Na het verkrijgen van deze status werd het sloopplan afgewezen en is Villa Irene tegenwoordig enkel onderworpen aan conservatief restauratiewerk.


Hét online veilinghuis voor jou!

Catawiki is het meest bezochte online platform in Europa voor bijzondere objecten geselecteerd door experts, en biedt wekelijks meer dan 65.000 objecten aan voor de veiling. Het is onze missie om onze klanten een spannende en probleemloze ervaring te bieden bij het kopen en verkopen van bijzondere, moeilijk te vinden objecten.


Waarom Catawiki?

Lage veilingkosten

Al onze objecten zijn gecontroleerd door onze 240+ experts

24/7 meebieden in onze app

Biedingen zijn alleen geldig via de website van Catawiki.