Dit substantiële olieverfschilderij van de Nederlandse kunstenaar H. van den Broeck getuigt van een rijpe en zelfverzekerde beheersing van de naoorlogse Europese schildertraditie. Uitgevoerd in 1994 en gesigneerd rechtsonder, synthetiseert het werk elementen van Kubisme, Surrealisme en Constructivisme tot een rijk gelaagde beeldruimte.
De compositie wordt gedragen door brede diagonale vlakken in diep kobaltblauw, cadmiumgeel en karmozijn — waartegen de kunstenaar een zorgvuldig overwogen arrangement van symbolische objecten plaatst: gefragmenteerde beenachtige vormen, gefacetteerde kristallijne structuren, een mechanisch wiel en gladde bollen. De spanning tussen het organische en het industriële, tussen orde en ontbinding, geeft het werk een filosofische ondertoon die beloont bij aandachtig kijken.
Het palet is gedurfd maar beheerst, en het penseelwerk — met name in de kristallijne passages — getuigt van aanzienlijke technische vaardigheid. Het werk is gepresenteerd in een strakke aluminium baklijst die de grafische intensiteit ondersteunt zonder ermee te concurreren.
Een significant werk uit een productieve periode in de praktijk van de kunstenaar, geschikt voor institutionele, galerij- of privécollectiecontexten.