Karin Kuiper, weduwe van Karel Glastra van Loon, over de verwerking van haar verdriet; Het verhaal van de 1001 dagen van rouw en heling van Karin Kuiper, nadat haar man, de bekende schrijver Karel Glastra van Loon die o.a. de bestseller De passievrucht schreef, op 42-jarige leeftijd overleed aan de gevolgen van een hersentumor .
Een handreiking aan weduwen en de mensen om hen heen.
Een boek vol herkenbare anekdotes met tips voor lotgenoten en hun naasten, die in rouwsituaties wel vaak iets willen doen, maar niet altijd weten wat
In dit boek vertelt Karin Kuiper over de eerste 1001 dagen na de dood van 'haar betere ik', haar man (en schrijver) Karel Glastra van Loon. Op zijn veel te vroege dood volgde een periode van vallen en opstaan, waarin het verlies als zoutzuur doorvrat. Plotseling behoorde Karin tot dat lastige volkje van weduwen en weduwnaars. Zonder hulp van anderen redt niemand het, maar toch stond bovenaan haar ergernissenlijst het goedbedoelde zinnetje 'Je mag me altijd bellen'. Want hoewelgemeend ook, dit is 'hulp' die je met lege handen achterlaat. Omdat je in je diepste wanhoop niet wilt bellen en niet kán bellen, omdat je slechts denkt: Nee, het gaat niet! Zij moeten mij bellen! Het duurde honderden dagen, maar uiteindelijk volgde er een periode waarin ze terugveerde en haar levenslust hervond. Je mag mij altijd bellen is een boek voor lotgenoten én hun omstanders.
G19 G12 B24 B24 B4