Vroeger was ik leuk. Toen schreef ik over drank en dronkenschap, over mijn ongelukkige huwelijk, over seks en het gebrek daaraan. Goddank, al die verschrikkingen hebben nu plaatsgemaakt voor iets prettigs. Het bierglas ruimde het veld voor de verrekijker, de kastelein werd vervangen door de ornitholoog, het nachtbraken maakte plaats voor het vroeg uit de veren en de kater werd versla-gen door de wintertaling en de appelvink.

Krijg ik tijdens een wandeling een kneu in het vizier (Carduelis can-nabina) met dat prachtige zachte rood van kruin en borst of het barmsijsje (Carduelis flammea cabaret), dan hap ik naar adem, mijn ziel beweegt, mijn bloed gaat sneller stromen. Dat krijgt een glas bier niet voor elkaar. De vo-gel is niet zomaar een gevederde vriend, hij is een heraut uit het paradijs!'