Donald r. Burgett maakte het allemaal persoonlijk mee, van de landing in normandië tot en met de val van berlijn. Op een oprechte en sobere manier vertelt hij van zijn ervaringen, zich bewust van het feit dat, hoe rechtvaardig de zaak ook is waarvoor wordt gestreden, de prijs van een mensenleven niet in woorden is te vatten. Zijn memoires als lid van de screaming eagles - de toen juist geformeerde 101ste luchtlandingsdivisie, de divisie uit de band of brothers, geven een onthutsende en onthultende persoonlijke kijk op de oorlog zoals burgett die beleefde. Met gesloten vizier, zonder oog te hebben voor de politieke of strategische belangen die tijdens de geallieerde veldtocht door europa speelden, zo trekt de lezer met hem mee over de grote slag- en slachtvelden van woii. Met slechts één doel voor ogen: overleven. In het tweede deel van zijn memoires, zeven wegen naar de hel, verhaalt burgett hoe hij en zijn strijdmakkers van de 101ste luchtlandingsdivisie na 72 dagen zonder onderbreking verwikkeld te zijn in veelal gruwelijke man-tegen-man gevechten, tot op het bot verkild, hongerig en, letterlijk, aangeschoten, betrokken raakten bij een van de hoogtepunten van woii: de inmiddels legendarische slag om bastogne, de plaats van de zeven wegen van de titel