Taal: Nederlands; Vlaams

Aantal pagina's: 360

In de geschiedenis van het historisch besef kan de Romantiek als een sleutelperiode worden beschouwd. Zij introduceerde niet alleen nieuwe themata in de geschiedschrijving, maar gaf de beschouwing van het verleden ook een heftiger kleur. Bovendien drukte de romantische omgang met het verleden zich uit in een geschiedschrijving waarin de stijlmiddelen uit wetenschap, literatuur, beeldende kunst en theater met elkaar werden gecombineerd.

Maar niet alleen historici droegen bij aan deze krachtige historische cultuur. Ook auteurs van historische romans, historieschilders, organisatoren van historische optochten, monumentale bouwers, conservators van historische musea en architecten voedden de romantische gevoeligheid voor de geschiedenis. Vanaf het einde van de negentiende eeuw was een dergelijke symbiose niet meer vanzelfsprekend: de kennis van het verleden werd uitsluitend aan de geschiedwetenschap toevertrouwd. De huidige kritiek op deze verschraling opent ruimte voor een hernieuwde bezinning op de romantische voorstelling van de geschie...