Twee westerse vrouwen die China van binnenuit hebben leren kennen: de Amerikaanse schrijfster Pearl S. Buck in de eerste decennia van de 20ste eeuw, en schrijfster Bettine Vriesekoop met enige regelmaat sinds de jaren zeventig. Buck kwam in China als dochter van een predikant die vooral de arme boerenbevolking wilde bekeren. Opgroeiend tussen de Chinezen gaf dat haar een unieke blik op het toentertijd in het westen volstrekt onbekende land. Daarover schreef zij later zo overtuigend dat Pearl S. Buck de eerste vrouw was die de Pulitzerprijs ontving voor haar boek De Goede Aarde (1932). Later won ze ook als eerste Amerikaanse vrouw de Nobelprijs voor Literatuur (1938). Vlak ervoor moest zij China verlaten om er nooit meer te kunnen terugkeren. In dit boek deelt Bettine haar fascinatie voor Pearl met de lezer, en zoekt zij bij haar naar de kern van het China-gevoel.