Twee bejaarde vrouwen, een Nederlandse en een Duitse, ontmoeten elkaar bij toeval in het Thermaal Instituut van het fameuze kuuroord – en ze herkennen in de ander hun verloren gewaande tweelingzuster. Gedurende hun kuur – beiden lijden aan artrose – vertellen ze hun levensverhaal dat het wordt geschat op een omvang van bijna zeventig jaar verwijdering te overbruggen. Geboren in Keulen, in 1916, zijn ze na het overlijden van hun ouders door familieleden bruusk van elkaar gescheiden. Anna groeit op bij haar grootouders in een primitief boers en katholiek milieu aan de rand van het Teutorburgerwoud. Lotte belandt vanwege haar tbc in Nederland, bij een oom met sterk socialistische sympathieën. Door de slechte verhouding tussen de families raakt ook het contact tussen de beide zusjes verbroken. De volkse, verhoudingsloze Lotte die tijdens de oorlog joodse onderduikers heeft beschermd, staat aanvankelijk uiterst wantrouwig tegenover haar verwende tweelingzuster, maar wordt door de aangrijpende verhalen van Anna geconfronteerd met de tragiek van haar eigen werkelijkheid: het lijden van gewone Duitsers in oorlogstijd. In deze monumentale roman volgt de lezer de meeslepende lotgevallen van twee vrouwen gedurende de Tweede Wereldoorlog: hun beider geschiedenis lijkt een grote, vergeefse poging een bestaande haat en vooroordeel uit te stijgen. Binnen een subtiel uitgewerkte en gevoelige structuur doseert deze roman een maximum aan ontroering, in een soevereine en uitgewogen stijl.