Dit is het vervolg op 'Echte mannen eten geen kaas'. Na vier afschuwelijke jaren komt Maria Mosterd op zestienjarige leeftijd aan de grens van haar loverboy Manou. Ze gaat naar India om in een project voor levensloopslachtoffers haar onafhankelijkheid terug te vinden. Maar in haar hoofd regeert Manou nog. Als ze in India uit het vliegtuig stapt, schrikt ze zich dood; ze ziet alleen maar lelijke mannen met snorren en ze slinkt ze als een dierentuin die een week niet is uitgerekt. Ze gaat wonen in de stad Bindi, waar ze zich tot haar eigen verbazing meteen thuis voelt. Elke dag gaat ze naar een weeshuis om met de kinderen te dansen en als ze het moeilijk heeft, praat ze met haar hondje Bindi. Ze wordt door haar begeleidster Liz voortdurend geconfronteerd met het gedrag dat Manou haar heeft aangeleerd. Verandering is niet makkelijk, want die 'dikke zwarte pad' in haar hoofd laat zich niet zo maar wegleggen. En wat zijn haar vooruitzichten als ze straks terug is in Nederland? Hoe voorkom je, als je geen toekomst hebt, dat je terugvalt in patronen van vroeger? Bindi gaat verder waar Echte mannen eten geen kaas ophoudt. Een spannend, ontroerend en levendig geschreven verhaal van een meisje dat weigert slachtoffer te blijven.