AO-reeks boekje 1150, 1967, 16 bladzijden, verzendkosten 2,80, bod kk

'Wij kennen de maan beter dan de dag van morgen'.
Aldus drukte één van de onderzoekers zich uit, over wie we in deze AO vertellen. Het klonk wat geïrriteerd. 'Fotograferende satellieten helpen ons meer en meer de ruimte te overspannen en bevredigen daardoor onze natuurlijke nieuwsgierigheid. Er is echter nog geen satelliet gevonden, die ons vertelt hoe de wereld van morgen, of zelfs die van over een kwartier er zal uitzien'.
En toch doen we allemaal alsof we het wel weten. Daarom nemen we de ene dag wél en de volgende dag niét een paraplu mee. Daarom maken we afspraken met vrienden voor volgende week, daarom hebben we vakantieplannen voor de komende zomer, sturen we Jantje naar een technische school, kopen we een huisje voor als we gepensioneerd zijn, maken we een jaarbegroting, stellen we vijfjarenplannen op, leggen we wegen aan voor over tien jaar, bestemmen we een vliegveld voor een halve eeuw. We moeten wel doen alsof, want anders zijn we gedoemd tot passiviteit. Maar overdrijven we niet teveel, als we ons aldus beklagen? Het is toch ieders ervaring dat verstandige mensen zich vaak een juister beeld vormen van de dingen die - gaan - komen dan dwazen? Doch staat daar weer niet tegenover dat het juist het genie is, dat in zijn tijd door de massa wordt uitgekreten voor dwaas?