Peter de Bock (Jack Wouterse) heeft lang gewerkt voor een kleine gerenommeerde bank, maar dat oude familiebedrijf is nu overgenomen door een andere bank. En fusie is ruzie. Hij kan en wil niet geloven dat het nieuwe management, in de persoon van Bouke van Lier (Roeland Fernhout), hem kwijt wil. Hij zet zijn hakken in het zand. Op zoek naar zwakke plekken worden verworven privileges ingetrokken en wordt de ene employé ingezet om de andere op fraude te betrappen. De druk wordt steeds verder opgevoerd. Dan wordt een ex-klant van Peter de Bock, Jos Flierboom (Paul de Leeuw), ingezet. Het is een op wraak beluste man die een faillissement uit het verre verleden nog steeds niet heeft verwerkt. Martin Krawinkel (Eric van Sauers), een collega en lotgenoot van De Bock, wacht af. Hij ziet hoe de zaken steeds verder uit de hand lopen: slachtoffers worden daders, het management verliest de controle en vanaf dat moment is alles mogelijk.
Volgens filmcriticus Dana Linssen maakte De pijnbank in retrospectief duidelijk wat Van Goghs basisthematiek was: de beslissende machtsstrijd tussen mensen. Tussen mannen en vrouwen, maar op een fundamenteler niveau tussen jager en prooi. Linssen: ‘Van Gogh liet haarscherp zien dat slachtoffers soms net zo opportunistisch als machthebbers zijn.’