He Loves Me. He Loves Me Not (originele titel: À la folie... pas du tout) is een film die bedrieglijk simpel is qua opzet, maar uiterst geraffineerd is uitgevoerd. Het verhaal wordt in twee gedeeltes verteld, het eerste gedeelte vanuit het oogpunt van Angélique en het tweede gedeelte vanuit het oogpunt van Loïc. En dat levert een zeer interessante film op, omdat je in wezen dezelfde gebeurtenissen vanuit twee compleet verschillende oogpunten bekijkt. Dit levert soms schokkende openbaringen op voor de kijker. De tweede helft is dan ook zeker niet saai, want behalve dat er vermoedens bevestigd worden bij de kijker, is er ook een schat aan nieuwe informatie. Het is ook een film die je aan het denken zet over hoe dun de grens eigenlijk is tussen liefde en obsessie. En ook doet deze film je nadenken over hoe snel wij mensen eigenlijk ons oordeel klaar hebben, terwijl we vaak maar één kant van een verhaal zien. Het acteerwerk is subliem, zowel van Samiel Le Bihan (Brotherhood of the Wolf) als Audrey Tatou (Amélie), die allebei zeer complexe personages neerzetten. Hoewel sommige wendingen in het verhaal wat voorspelbaar zijn, blijkt het verhaal toch verrassend genoeg om anderhalf uur te boeien. Een echte aanrader en weer eens wat anders dan een zoetsappige romantische film.