Tako – mag ik weer ergens thuis zijn?

Ik had ooit een heerlijk leven. Ik was geboren als een mix van Scottish Straight en huiskat. Met mijn ronde koppie, volle wangetjes en prachtige ogen was ik een bijzonder katertje. Mijn mensen hielden van mij, gaven me aandacht en vertroetelden me. Ik wist hoe fijn het was om een eigen huis en een lieve familie te hebben.

Maar op een dag veranderde alles.
Mijn huis was verdwenen. Mijn mensen waren er niet meer. Overal waren ruïnes. Het was koud, er was geen eten en ik hoorde alleen maar angstaanjagende geluiden. Ik begreep niet wat er gebeurde. Waar waren mijn mensen? Wanneer kwamen ze me halen?
Hoeveel dagen ik daar heb doorgebracht, weet ik niet meer. Ik had honger en was bang.
Tot er op een dag mannen in uniform kwamen. Ze namen me mee en gaven me een stukje kip. O, wat was dat lekker! En wat voelde hun warmte fijn!

Na een lange autorit kwam ik op een vreemde plek terecht, in een kamer vol katten die ik niet kende. Ik wilde weg! Ik sprong tegen de deur en probeerde de klink te bereiken. Ik moest naar mensen! Ik wilde naar huis!
Maar de deur ging niet open. Uitgeput kroop ik in een hoekje en viel in slaap. Misschien was het maar een nare droom en zou ik wakker worden in mijn eigen huis, bij mijn lieve mensen.

Maar de dagen werden weken en de weken werden maanden. Ik ben nog steeds in het asiel, tussen duizenden andere dieren. Dit is niet het leven dat ik gewend was. Ik mis de warmte, de rust en vooral het gevoel dat ik ergens thuishoor.

En toch ben ik nog steeds die lieve, mooie Tako!
Een knappe jongen met een rond koppie, heerlijke dikke wangetjes en prachtige ogen. Ik ben rustig, heel lief en vriendelijk. Ik geniet van aandacht en het gezelschap van mensen. Ik hoef geen drukte, alleen een beetje liefde, een warm plekje en iemand die er voor mij wil zijn.
Het leven in het asiel valt me zwaar. Ik ben een paar keer ziek geweest en ik zou zoveel baat hebben bij een eigen thuis, waar ik persoonlijke aandacht en goede verzorging krijg.

Ik heb mijn hoop nog niet verloren. Ergens moet toch iemand zijn die mij een tweede kans wil geven?

Ik weet hoe het voelt om geliefd te zijn. Mag ik dat geluk nog één keer vinden?

Liefs,
Tako ❤️🐾

Informatie over Tako:

• Een kater van ongeveer 3 jaar oud, een kruising tussen een Scottish Straight en een onbekende huiskat.
• Gecastreerd, gevaccineerd, gechipt, FIV- en FeLV-negatief en in het bezit van een internationaal dierenpaspoort.
• Tako is een binnekat
• Tako verblijft nu in het grootste dierenasiel van Oekraïne, waar meer dan 3.000 dieren worden opgevangen. De oorlog heeft hem zijn huis en zijn geliefde familie ontnomen.
• De adoptiebijdrage wordt in overleg bepaald en bij de overdracht van Tako betaald.
• Het verhaal van Tako is waargebeurd
• Er kunnen op aanvraag filmpjes van Tako opgestuurd worden