Ottomaans-Turkse lederen band, beperkte editie van Duizend-en-één-Nacht, deel 3, Constantinopolisme, vertaald door Ahmed Nazif, 398 pagina's, oudste exemplaar uit 1878, uitgever Vandyk - Dawlat 'Alia - Constantinopel, in redelijke staat.



De "Constantinopel-editie" van Duizend-en-één-nacht (vaak verbonden met de manuscript­pen of bronnen die Antoine Galland in het begin van de achttiende eeuw gebruikte, of latere Turkse drukuitgaven) is van doorslaggevend belang voor de geschiedenis van de literatuur, omdat zij het kanaal vertegenwoordigt waardoor de verhalen voor het eerst de Europese verbeelding binnendrongen en deze veroverden.

De belangrijkste aspecten van het belang ervan zijn onder meer:
Fundering van de West-Europese Duizend-en-één-nacht: Antoine Galland, de eerste Europese vertaler van de Nachten (1704–1717), baseerde zijn twaalfdelige Franse editie (Les Mille et une nuits) op een Syrisch manuscript uit de 14e eeuw, maar verrijkte dit in belangrijke mate met verhalen die mondeling of via een manuscript afkomstig waren van Hanna Diab in Parijs, die uit Aleppo kwam, en andere bronnen die doen denken aan de "oosterse" stedelijke cultuur van steden als Constantinopel.
Introductie van 'Orphan Stories': Veel van de beroemdste verhalen die in de westerse cultuur synoniem zijn met Duizend-en-een Nacht — met name Aladdin en de Wonderlamp, Ali Baba en de Veertig Rovers, en Sinbad de Zeeman — stonden niet in de oudste Arabische manuscripten. Ze werden door Galland aan het licht gebracht door zijn interactie met mondelinge vertellers (zoals Diab) en manuscripten die afkomstig zijn uit de oostelijke Middellandse Zee, waarbij Constantinopel fungeerde als een belangrijk knooppunt van culturele overdracht.
Het vormgeven van het Europese beeld van het Oosten: Het romantische en exotische beeld van het Oosten in de 18e en 19e-eeuwse Europese literatuur werd rechtstreeks gevormd door deze editie. Reizigers, zoals Lady Mary Wortley Montagu, verwezen naar de Duizend-en-één-nacht als een authentiek portret van het dagelijks leven in Constantinopel.
De editie sloeg verschillende tradities samen door Perzische, Arabische en Indiase verhalen te verweven met lokale stedelijke vertellingen uit de Ottomaanse periode. Deze hybride aard werd destijds niet als een tekort beschouwd, maar eerder als een reflectie van de 'culturele overgang' en een levendige uitwisseling van verhalen.
Bridge to Romanticism: Door deze verhalen aan Europa voor te stellen, heeft deze editie rechtstreeks invloed uitgeoefend op schrijvers uit de Romantische periode, zoals Goethe, en inspireerde de gotische, fantastische stromingen in de literatuur, waaronder Beckford’s Vathek.
In essentie zijn de Constantinopel-gerelateerde teksten en edities cruciaal omdat ze de fundamentele, zij het hybride, versie van de Duizend-en-een-nacht leverden die een wereldwijd, blijvend cultureel fenomeen creëerde, waardoor de collectie werd omgezet van een bescheiden, obscuur Arabisch werk in een hoeksteen van de wereldliteratuur.

Vroege (tweede) en extreem zeldzame Ottomaanse editie van deze beroemde verzameling Midden-Oosterse volksverhalen, samengesteld in de Arabische taal tijdens de Islamitische Gouden Eeuw. Dit is de eerste volledige Turkse vertaling vanuit de oorspronkelijke Arabische editie, gedrukt in 1835 in Bulak, op bevel van de sultan Abdulmecid (1823-1861). De verhalen zijn chronologisch verzameld zoals in de oorspronkelijke eerste Arabische editie, maar volgens zijn voorwoord geeft Nazif, als vertaler van dit beroemde corpus, aan dat hij enkele extreem obscene hoofdstukken heeft gecensureerd. Volgend op de traditie van Duizend en Eén Nacht, bestaat het werk uit een inleiding getiteld "Ibtidâ-yi Tercüme-yi Elf Leyle ve Leyle" binnen het kaderverhaal van de hoofdfiguur en de verhalenverteller Scheherazade en de Sassanidische sultan Shahriyar die India en China regeert, waarna Scheherazade van de eerste tot de duizend-en-eerste nacht zit, en verder gaat met de aan Shahriar vertelde verhalen. Alle coupletten en spreekwoorden in de vertaalde tekst zijn in het Arabisch, en hun Turkse betekenissen worden daarna door de vertaler gegeven. De beroemde vertaling van Duizend en Eén Nacht door Sahhaflar Seyhizâde Ahmed Nazif (?-1858), die diende als rechter in Mekka, Jeruzalem en Damascus, werd twee keer gepubliceerd, de eerste in 1850 en de tweede in 1870, en verwierf populariteit bij het publiek in de tweede helft van de negentiende eeuw. Hij was ook de zoon van de meester (voorzitter) van het Ottomaanse Boekverkopers Gilde. De Rode Nachten werden over vele eeuwen verzameld door verschillende auteurs, vertalers en geleerden uit West-Azië, Centraal-Azië, Zuid-Azië en Noord-Afrika. Sommige verhalen kunnen hun wortels hebben in oude en middeleeuwse Arabische, Sanskriet-, Perzische- en Mesopotamische literatuur. De meeste verhalen waren echter oorspronkelijk volksverhalen uit de Abbasid- en Mamlook-periodes, terwijl anderen, vooral het kaderverhaal, waarschijnlijk zijn ontleend aan het Pahlavi-Persische werk Hezâr Afsân, dat op zijn beurt mogelijk vertalingen zijn van oudere Indiase teksten. Gemeenschappelijk aan alle edities van De Nachten is het kaderende apparaat van het verhaal van de heerser Shahryar, aan wie diens vrouw Scheherazade de verhalen vertelt, waarbij elke nacht één verhaal wordt verteld.
Alleen volume 3.


Hét online veilinghuis voor jou!

Catawiki is het meest bezochte online platform in Europa voor bijzondere objecten geselecteerd door experts, en biedt wekelijks meer dan 65.000 objecten aan voor de veiling. Het is onze missie om onze klanten een spannende en probleemloze ervaring te bieden bij het kopen en verkopen van bijzondere, moeilijk te vinden objecten.


Waarom Catawiki?

Lage veilingkosten

Al onze objecten zijn gecontroleerd door onze 240+ experts

24/7 meebieden in onze app

Biedingen zijn alleen geldig via de website van Catawiki.