Van Piet en Geetje is antiek jeugdboek geschreven door J.L.F. de Liefde en geïllustreerd door Frans van Noorden. Het is een traditioneel, op geloof gebaseerd zondagsschool verhaal met thema's als moraal, familie en onderwijs.

Uitgave: Callenbach (Nijkerk) 1923.
Thema's: Christelijke opvoeding, zondagsschoollessen en morele ontwikkeling.

Piet en Geetje (Gerard) zijn zoontjes van Klaas Veen, eenen armen schoenmaker, die met zijne vrouw in liefde en vrede leeft. Zij zorgen en tobben voor het dagelijksch brood, maar hebben oog noch hart voor de spijze, die niet vergaat. Piet en Geetje komen op de Zondagsschool en worden aanleiding, dat de moeder zich de dagen harer jeugd en het huis harer ouders voor den geest roept. Een bezoek van de onderwijzeres der Zondagsschool draagt gezegende vruchten met het oog op den maatschappelijken welstand en versterkt de moeder in hare keuze, om den Heere te dienen. De man leert ook bidden en staakt den Zondagsarbeid. Aan het slot van het verhaal heeft Veen eene vaste betrekking, gaat hij met zijne vrouw naar de kerk, woont de Kerstfeestviering op de Zondagsschool bij, is een zwak en ziekelijk kind hersteld en vindt de moeder hare stem veel te zwak, als zij meezingt: “Eere zij God!” “want ze wil wel zoo hard roepen, dat alle menschen het kunnen hooren, hoe dankbaar ze is voor alles, wat God hun gaf.” De strekking van dit verhaal is, als bij de meeste van dergelijke vertellingen, om de kinderen te doen verstaan, hoe goed het is, in al zijne nooden God te kennen, en dat de dienst des Heeren zalig is.