Herberginterieur. In een vertrek van een rommelige herberg zitten vier mannen aan een tafel te drinken en te spelen. Op de voorgrond plukt een vrouw een eend terwijl ze met een man praat. Haar voet rust op een stoofje.
Prentmaker: johann heinrich maria hubert Rennefeld (vermeld op object) naar schilderij van: lambertus lingeman, ingelijst.
Maat 35x52x2 cm. Maten zijn van de lijst.
Kleine beschadiging aan de onderkant. Zie foto.
Johann heinrich maria hubert rennefeld (neuss, 18 juli 1832 – amsterdam, 3 december 1877) was een nederlands etser, graveur en schooldirecteur.
Leven en werk: johan heinrich rennefeld was een zoon van johann caspar rennefeld, goud- en zilversmid, en margaretha claren. In 1834 verhuisde het gezin naar de bloemgracht in amsterdam. Rennefeld studeerde aan de koninklijke akademie van beeldende kunsten (1845-1848), als leerling van benoit taurel. Rennefeld trouwde in 1865 met henriette löwenstamm (1838-1877). Rennefeld maakte etsen en gravures. Hij ontving voor zijn werk onder andere de kleine zilveren medaille (1852) en een eervolle vermelding (1854) van de amsterdamse academie en een medaille op de wereldtentoonstelling van 1873 in wenen. Zijn prenten verschenen onder meer in een nederlandse uitgave van adam bede van george eliot (1860) en in een door jacob van lennep, willem moll en jan ter gouw samengestelde, tweedelige serie nederlands geschiedenis en volksleven in schetsen (1868-1872). In 1874 werd renneveld directeur van de nieuw opgerichte toneelschool in amsterdam. Hij overleed een aantal jaren later, op 45-jarige leeftijd, en werd begraven in diemen.