Beschrijving
Een houten masker uit Ivoorkust door de Guro-bevolking, getiteld 'A wooden mask', 49 cm hoog, 1,4 kg, inclusief standaard, in redelijke staat en authentiek/original.
Een Guro-masker, Ivoorkust, regio Oumé, hoogstwaarschijnlijk vervaardigd door de vader van Sabu di Boti. overleden in 1950, s. Afrikanische Meister Schnitzer, Eberhard Fischer, pagina 28-31. Inclusief sokkel.
In de regio rond Oumé tonen Guro-maskers onderscheidende stilistische en iconografische kenmerken die lokale houtsnijtradities weerspiegelen binnen het bredere Guro artistieke corpus. Het meest bekende is de beeldhouwer Sabu di Boti.
Maskers uit dit gebied worden doorgaans uit licht hout gehakt en kenmerken zich door verfijnde gezichtsmodellering en evenwichtige verhoudingen. Gezichten tonen vaak smalle, langwerpige vormen met licht gebogen wenkbrauwen, amandelvormige ogen en delicat weergegeven neuzen en monden.
Een kenmerk van veel Guro-maskers uit de Oumé-regio is de aanwezigheid van omvattende superstructuren. Deze kunnen gestileerde diervormen bevatten, zoals antilopen of vogels, evenals menselijke figuren of abstracte motieven die boven het voorhoofd zijn geplaatst. Dergelijke sculpturale elementen dragen bij aan de narratieve identiteit van de maskerade en vergroten de visuele dynamiek van optredens.
Boti, een meester-snijder van het Guro-volk in centraal Ivoorkust, bekleedt een cruciale positie in de historiografie van de Afrikaanse kunst als een van de vroegste beeldhouwers die systematisch als individu artistiek persoonlijkheid werden gedocumenteerd. Zijn werk trok de wetenschappelijke aandacht door middel van veldwerk van Eberhard Fischer, wiens monografische studie een beslissende verschuiving markeerde weg van de lang bestaande neiging om Afrikaanse beeldhouwkunst als anonieme „stam” productie te behandelen. In plaats daarvan toonde Fischer’s analyse vragen van auteurschap, stilistische coherentie en artistieke intentie.
Actief in het midden tot late twintigste eeuw en waarschijnlijk geboren tussen 1925 en 1935, kwam Boti voort uit een erfelijk milieu van houtbewerkers waarin technische kennis en formele conventies via familie- en werkplaatsstructuren werden doorgegeven. Binnen dit kader toont zijn oeuvre echter een onderscheidende en herkenbare formele taal. Maskers die aan hem worden toegeschreven kenmerken zich door verfijnde verhoudingen, gecontroleerde oppervlaktestructuur en een genuanceerde balans tussen stilering en expressiviteit. Met name opvallend zijn zijn vrouwelijke masker-typen, wiens lange gelaatstrekken, gebogen ogen en beheerste uitdrukkingen een esthetiek van ideaal schoonheid illustreren die centraal staat in Guro-maskerade tradities.
Deze maskers moeten niet worden opgevat als autonome sculpturale objecten, maar als integrale componenten van performatieve ensembles. Binnen de Guro-samenleving worden dergelijke werken geactiveerd in maskerades — het meest prominent die geassocieerd met de Zauli-maskerade — waar houtsnijwerk, kostumering, muziek en dans samenkomen. Boti’s sculpturen nemen zo deel aan een dynamisch betekenissysteem, hun visuele kwaliteiten onlosmakelijk verbonden met beweging, ritme en sociale functie.
Veldobservaties uitgevoerd in de jaren zeventig documenteerden Boti’s werkproces in detail, van de eerste vorming van het gegolfde geheel tot de eindfasen van polychromie-aanbreng. Dit zeldzame inzicht in artistieke praktijk versterkte verder het argument om Afrikaanse beeldhouwers als intentionele scheppers te beschouwen die opereren binnen, maar niet volledig bepaald door, geërfde conventies. Zijn zaak werd exemplarisch in latere tentoonstellingen en publicaties gewijd aan zogenaamde “Afrikaanse meester-snijers”, een categorie die ernaar streefde de erkenning van individuele artistieke gave te verenigen met de collectieve kaders van traditie.
De vraag naar afstamming blijft echter omstreden. Hoewel houtsnijden onder de Guro vaker in familiale overdracht geworteld is, en hoewel jongere generaties kunstenaars — sommigen geboren in het late twintigste eeuw — blijven werken binnen verwante stilistische idiomen, zijn zekere afstammingsverbanden niet altijd gedocumenteerd. Bij gebrek aan stevig bewijs moeten toeschrijvingen van directe afstamming dan ook met voorzichtigheid worden behandeld. Wat wél kan worden gesteld, is de blijvende invloed van Boti’s sculpturale vocabulaire binnen regionale houtsnijtradities.
In dit opzicht staat Boti niet slechts als een individuele meester, maar ook als een cruciale figuur in de herconfiguratie van de geschiedenis van de Afrikaanse kunst: van een anonieme toom tot een veld dat aandacht schenkt aan named artists, artistieke agency en de complexiteit van overdracht over generaties.
Guro-maskers worden voornamelijk gebruikt binnen maskerade-tradities die bekend staan om hun theatrale aard en beweging. Tijdens optredens wordt het masker gedragen met een volledig lichaam kostuum van lagen textiel of vezel, waardoor de danser volledig wordt verhuld.
CAB38277
Hét online veilinghuis voor jou!
Catawiki is het meest bezochte online platform in Europa voor bijzondere objecten geselecteerd door experts, en biedt wekelijks meer dan 65.000 objecten aan voor de veiling. Het is onze missie om onze klanten een spannende en probleemloze ervaring te bieden bij het kopen en verkopen van bijzondere, moeilijk te vinden objecten.
Waarom Catawiki?
Lage veilingkosten
Al onze objecten zijn gecontroleerd door onze 240+ experts
24/7 meebieden in onze app
Biedingen zijn alleen geldig via de website van Catawiki.
Een Guro-masker, Ivoorkust, regio Oumé, hoogstwaarschijnlijk vervaardigd door de vader van Sabu di Boti. overleden in 1950, s. Afrikanische Meister Schnitzer, Eberhard Fischer, pagina 28-31. Inclusief sokkel.
In de regio rond Oumé tonen Guro-maskers onderscheidende stilistische en iconografische kenmerken die lokale houtsnijtradities weerspiegelen binnen het bredere Guro artistieke corpus. Het meest bekende is de beeldhouwer Sabu di Boti.
Maskers uit dit gebied worden doorgaans uit licht hout gehakt en kenmerken zich door verfijnde gezichtsmodellering en evenwichtige verhoudingen. Gezichten tonen vaak smalle, langwerpige vormen met licht gebogen wenkbrauwen, amandelvormige ogen en delicat weergegeven neuzen en monden.
Een kenmerk van veel Guro-maskers uit de Oumé-regio is de aanwezigheid van omvattende superstructuren. Deze kunnen gestileerde diervormen bevatten, zoals antilopen of vogels, evenals menselijke figuren of abstracte motieven die boven het voorhoofd zijn geplaatst. Dergelijke sculpturale elementen dragen bij aan de narratieve identiteit van de maskerade en vergroten de visuele dynamiek van optredens.
Boti, een meester-snijder van het Guro-volk in centraal Ivoorkust, bekleedt een cruciale positie in de historiografie van de Afrikaanse kunst als een van de vroegste beeldhouwers die systematisch als individu artistiek persoonlijkheid werden gedocumenteerd. Zijn werk trok de wetenschappelijke aandacht door middel van veldwerk van Eberhard Fischer, wiens monografische studie een beslissende verschuiving markeerde weg van de lang bestaande neiging om Afrikaanse beeldhouwkunst als anonieme „stam” productie te behandelen. In plaats daarvan toonde Fischer’s analyse vragen van auteurschap, stilistische coherentie en artistieke intentie.
Actief in het midden tot late twintigste eeuw en waarschijnlijk geboren tussen 1925 en 1935, kwam Boti voort uit een erfelijk milieu van houtbewerkers waarin technische kennis en formele conventies via familie- en werkplaatsstructuren werden doorgegeven. Binnen dit kader toont zijn oeuvre echter een onderscheidende en herkenbare formele taal. Maskers die aan hem worden toegeschreven kenmerken zich door verfijnde verhoudingen, gecontroleerde oppervlaktestructuur en een genuanceerde balans tussen stilering en expressiviteit. Met name opvallend zijn zijn vrouwelijke masker-typen, wiens lange gelaatstrekken, gebogen ogen en beheerste uitdrukkingen een esthetiek van ideaal schoonheid illustreren die centraal staat in Guro-maskerade tradities.
Deze maskers moeten niet worden opgevat als autonome sculpturale objecten, maar als integrale componenten van performatieve ensembles. Binnen de Guro-samenleving worden dergelijke werken geactiveerd in maskerades — het meest prominent die geassocieerd met de Zauli-maskerade — waar houtsnijwerk, kostumering, muziek en dans samenkomen. Boti’s sculpturen nemen zo deel aan een dynamisch betekenissysteem, hun visuele kwaliteiten onlosmakelijk verbonden met beweging, ritme en sociale functie.
Veldobservaties uitgevoerd in de jaren zeventig documenteerden Boti’s werkproces in detail, van de eerste vorming van het gegolfde geheel tot de eindfasen van polychromie-aanbreng. Dit zeldzame inzicht in artistieke praktijk versterkte verder het argument om Afrikaanse beeldhouwers als intentionele scheppers te beschouwen die opereren binnen, maar niet volledig bepaald door, geërfde conventies. Zijn zaak werd exemplarisch in latere tentoonstellingen en publicaties gewijd aan zogenaamde “Afrikaanse meester-snijers”, een categorie die ernaar streefde de erkenning van individuele artistieke gave te verenigen met de collectieve kaders van traditie.
De vraag naar afstamming blijft echter omstreden. Hoewel houtsnijden onder de Guro vaker in familiale overdracht geworteld is, en hoewel jongere generaties kunstenaars — sommigen geboren in het late twintigste eeuw — blijven werken binnen verwante stilistische idiomen, zijn zekere afstammingsverbanden niet altijd gedocumenteerd. Bij gebrek aan stevig bewijs moeten toeschrijvingen van directe afstamming dan ook met voorzichtigheid worden behandeld. Wat wél kan worden gesteld, is de blijvende invloed van Boti’s sculpturale vocabulaire binnen regionale houtsnijtradities.
In dit opzicht staat Boti niet slechts als een individuele meester, maar ook als een cruciale figuur in de herconfiguratie van de geschiedenis van de Afrikaanse kunst: van een anonieme toom tot een veld dat aandacht schenkt aan named artists, artistieke agency en de complexiteit van overdracht over generaties.
Guro-maskers worden voornamelijk gebruikt binnen maskerade-tradities die bekend staan om hun theatrale aard en beweging. Tijdens optredens wordt het masker gedragen met een volledig lichaam kostuum van lagen textiel of vezel, waardoor de danser volledig wordt verhuld.
CAB38277
Hét online veilinghuis voor jou!
Catawiki is het meest bezochte online platform in Europa voor bijzondere objecten geselecteerd door experts, en biedt wekelijks meer dan 65.000 objecten aan voor de veiling. Het is onze missie om onze klanten een spannende en probleemloze ervaring te bieden bij het kopen en verkopen van bijzondere, moeilijk te vinden objecten.
Waarom Catawiki?
Biedingen zijn alleen geldig via de website van Catawiki.
Website
klik hier om mee te bieden...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
Bezorgt in heel Nederland
2x bekeken
0x bewaard
Sinds 22 mar '26
Advertentienummer: a1523923635
Populaire zoektermen
barong maskerhouten japanse poppenindonesische kunstmasker baliindonesie maskeraboriginal kunsttribale kunstreligieuze kunsthouten afrikaanse maskersaboriginal kunstjapanse kunstperzische kunsthouten draakindische kunstjambee in Percussieikea kast blauw in Kinderkamer | Commodes en Kastenharrods tas in Tassen | Damestassenlego elves 41178 in Speelgoed | Duplo en Legooude penny in Tijdschriften en Krantenfolie lasser in Zwembad-toebehorenalmo nature in Dierenvoedinglevis rok in Rokkenlego levis in Speelgoed | Duplo en Legoikea spot in Lampen | Spots