Zoek je een auto die je van A naar B brengt, gegarandeerd gespreksstof oplevert bij de koffieautomaat én waarbij je je nooit meer druk hoeft te maken over een krasje extra?

Zoek niet verder.
Maak kennis met deze Renault Clio II 1.4 16V Automaat uit 2003.

Laten we eerlijk zijn: het is niet moeders mooiste. De lak heeft hier en daar wat 'karaktertrekken' (lees: schoonheidsfoutjes) en de bestuurdersstoel is uitgerust met een ventilatiegat in de bekleding waar de gemiddelde ripped jeans nog een puntje aan kan zuigen.
Maar wat hij mist aan uiterlijk, compenseert hij in pure overlevingsdrang.

De pluspunten

Technisch een taaie: Onder de kap is hij verrassend fit. Hij start, hij schakelt (automatisch, dus lekker lui cruisen) en hij rijdt.

Hagelnieuwe APK: Gekeurd tot maar liefst 16-07-2027! Wettelijk gezien mag je dus nog een eeuwigheid (een jaar) de weg onveilig maken.

De absolute eyecatcher: Linksachter zit een heuse instap-hulphendel. Ideaal om je opa of oma soepel achterin te loodsen. Let wel op: dit werkt het beste als ze kreupel zijn, want de beenruimte achterin is... laten we zeggen 'intiem'.

De kleine lettertjes (eerlijk is eerlijk):

Interieurverlichting: Het airbag-storingslampje brandt gezellig. Zie het als sfeerverlichting voor de donkere dagen.

Verwenmomentje gezocht: Hij snakt wel naar een regulier onderhoudsbeurtje. Geef hem wat verse sappen en hij is je eeuwig dankbaar.

Airco wordt niet zo koud: In de hete zomer kun je toch beter met de fiets.

Stoelverwarming aanwezig: maar of 'ie het doet? Geen idee, ik durf het niet aan te zetten.

Schades: op meerdere plekken is de auto wat lak kwijt en op de bumper zelfs een hele hoek. Wat je mist kan ook niet kapot!

Kortom: een betrouwbaar brok Franse nostalgie met een automatische versnellingsbak. Geen showroommodel, wel een trouwe metgezel die doet wat hij moet doen.

Wie biedt deze karakterbak een nieuw thuis?