Bernard Dewulf - Jaargetijden. (2022)

Het laatste boek van de meester van de schoonheid van het kleine.

'Ik lig niet wakker van de dood', schrijft BERNARD DEWULF in Jaargetijden, wel van de volgende dag.'
Drie weken voor zijn plotse en onverwachte dood in december 2021, bezorgde DEWULF aan zijn uitgever het typoscript van wat zijn laatste boek zou blijken te zijn.

In het postuum verschenen 'Jaargetijden' serveert BERNARD DEWULF ons een pakkend adieu, vol bespiegelingen over het leven en de dood, soms onthutsend visionair, dan weer troostend. […] Het is uiteindelijk een strak gecomponeerd, ontwrichtend adieu geworden van een man die zich altijd weer in de armen van de weemoed wierp. Toch lees je dit ook als een kroniek van uiterst gretig leven en observeren.’ - De Morgen -

In ‘Jaargetijden’ blijft BERNARD DEWULF dicht bij huis. Opnieuw neemt hij ons mee naar de intieme wereld rondom zijn eettafel, stamtafel en bureau, en geeft hij het ogenschijnlijk onopvallende de volle aandacht.
De schrijver is ouder geworden, de kinderen gaan het huis uit, de nachten zijn vaak lang en slapeloos. DEWULF probeert zich tot dit alles te verhouden en kijkt in deze bundel vaak terug, maar even zo vaak vooruit; in ‘Jaargetijden’ is de dood nooit ver weg.
Dit alles maakt het afsluitende deel in de ‘Dagen-reeks’ tot een melancholisch, verstild en poëtisch boek waarin BERNARD DEWULF opnieuw laat zien dat hij over een uniek talent beschikte: er zijn maar weinig schrijvers die het doodgewone zo op kunnen schrijven dat het weer als nieuw wordt.

BERNARD DEWULF kijkt terug op zijn leven, zijn werk en zijn relaties. Hij denkt aan zijn jeugd, zijn ouders, zijn vrouw, zijn twee kinderen en zijn vrienden. Hij denkt ook aan zijn werk als schrijver, en aan de boeken die hij heeft geschreven.

Jaargetijden is een prachtig geschreven boek in vier delen over het leven, de liefde, de dood en vooral: de herinnering.
DEWULF schrijft met veel gevoel en inlevingsvermogen en hij weet de lezer mee te nemen in zijn gedachten en gevoelens. Hij was een gretige schrijver die kunst en literatuur tot zijn persoonlijk bezit wilde maken, om aan te hechten, zonder het afstotende te negeren.

BERNARD DEWULF (1960 – 2021) was een Vlaams dichter, toneelauteur, schrijver van beschouwingen over kunst en van fijnzinnige columns voor De Standaard en De Morgen. Hij was ook stadsdichter van Antwerpen.
Hij debuteerde in 1995 met de dichtbundel Waar de egel gaat, waarvoor hij bekroond werd met de Vlaamse Debuutprijs voor Literatuur. In 2008 kreeg de essaybundel Naderingen, kijken en zoeken naar schilders de Dirk Martens Literatuurprijs. In 2010 won DEWULF de Libris Literatuurprijs en in 2011 de Inktaap, beiden met zijn bekendste werk Kleine dagen. Dat werd door de jury omschreven als "een stilistisch kroonjuweel ... met de allure van een getijdenboek met schitterende miniaturen". Hij vertaalde onder meer het klassieke toneelstuk Alcestis, in de bewerking van Ted Hughes, en zijn theatertekst Een Lolita uit 2013 werd bekroond met de Taalunie Toneelschrijfprijs.
In 2018 verschenen zijn dichtbundel Naar het gras in 2018, in 2020 de bundel Tuimelingen en in september 2022 is zijn laatste werk Jaargetijden postuum verschenen. In december 2023 verscheen zijn verzamelde gedichtenbundel Licht dat naar ons tast.

• Uitvoering: Paperback
• Oorspronkelijke releasedatum: 01 september 2022
• Aantal pagina's: 240 pagina's
• Hoofdauteur: BERNARD DEWULF
• Hoofduitgeverij: Atlas Contact.