Schaduw`s bedevaart door Havank en Terpstra.
Bruna Zwarte Beertjes 1973.

Met hulp van een oude kennis weet hoofdinspecteur Carlier, alias de Schaduw, in Lourdes een tweetal moordzaken op te lossen.

'Het zou ook interessant zijn zoveel mogelijk te weten over het slachtoffer,' zei Carlier.
'Daarover zal de markiezin u uitgebreid kunnen inlichten. Ik heb ook met haar gesproken. Maar eerlijk gezegd heeft het me geen enkel aanknopingspunt opgeleverd. Misschien bent u eh... gelukkiger. Het is prettig, dat u gekomen bent, hoofdinspecteur. Maar als u mij vraagt: ik houd het op zelfmoord. Ze was zeer zwaarmoedig, zéer." En de Schaduw begreep wel dat hij van de commissaris niets wijzer zou worden en bovendien dat deze vriendelijke politieman zich allerminst zou uitsloven om een moordenaar te vinden, zo lang het voor hem niet vaststond dat er een moord was gepleegd. Ze dronken samen nog gezellig wat sherry, de commissaris vroeg met belangstelling naar het leven in Parijs, luisterde rillend en gruwelend naar enkele sterke verhalen van de Schaduw en zei tenslotte: 'Nee, in Lourdes gebeuren zulke dingen niet. Hier is bijna nooit een misdaad gepleegd. Het schijnt in de sfeer te zitten...'