Ik denk aan een appel op het moment dat de tram me raakt en mijn been afscheurt en mijn ribben verbrijzeld worden en mijn arm mijn arm niet meer is maar iets onherkenbaars, nat en rood.

Na een ernstig ongeluk wordt Eve naar het lab van haar moeder gebracht. Ze geneest wonderlijk goed en er is een mysterieuze jongen die haar rolstoel duwt, maar toch gaat zij bijna dood van verveling. Totdat ze van haar moeder de speciale opdracht krijgt om met een hightec ontwerpprogramma de perfecte jongen te bouwen. Deze uitdaging grijpt ze met beide handen aan. Eve schept Adam. En hij zal perfect zij. Of toch niet?