In zijn dialogen Timaeus en Critias schreef Plato over twee oude beschavingen die meer dan 9.000 jaar voor zijn tijd floreerden. Socrates accepteerde het verslag als waarheidsgetrouw, en moderne archeologische technieken zouden hem wel eens gelijk kunnen geven.
​In een synthese van klassieke en archeologische wetenschap neemt Mary Settegast ons mee van de grottekeningen van Lascaux naar de heiligdommen van Çatal Hüyük, waarbij ze overeenkomsten aantoont met zowel het verhaal van Plato als de mysterie-religies van de oudheid. Vervolgens traceert zij de impuls uit het midden van het zevende millennium die het spirituele leven van Çatal Hüyük revitaliseerde en de landbouw verspreidde van Iran naar het Griekse schiereiland — precies op het tijdstip dat door Aristoteles werd gegeven voor de legendarische Perzische profeet Zarathoestra, voor wie het bewerken van de aarde een religieuze plicht was.
​Kernpunten uit de tekst:
​Plato's Bronnen: De tekst verwijst naar de dialogen waarin de legende van Atlantis (de "oude beschavingen") wordt besproken.
​Archeologische Verbinding: De auteur legt een link tussen deze oude verhalen en echte locaties zoals de grotten van Lascaux en de neolithische stad Çatal Hüyük.
​Zarathoestra: Er wordt een interessant verband gelegd tussen de verspreiding van landbouw en de religieuze leer van de Perzische profeet.
De conditie is ongelezen