Ondertitel: jongensjaren

Taal: Nederlands; Vlaams

Fragment
“Johan staat met zijn neus voor de hoofdingang van het stadion, een
groot gelig gebouw met op het dak vier houten, vuurrood geverfde
letters: ajax.
Waar zou Ome Henk zijn? In het ballenhok, waar hij thee maakt voor
de junioren-elftallen? Of in de kantine die er uitziet als een Amsterdams
café. Met een biljarttafel, een lange bar, tafels en stoelen, met Perzische
tapijtjes als tafelkleedjes, en waar het ruikt naar broodjes bal, koffie en
bier. En met een lel van een prijzenkast aan de muur. Hoe vaak heeft
Johan al niet staan wegdromen bij al die glimmende bekers en beelden…
‘Hé kereltje!’ Daar heb je Ome Henk al. Hij heeft twee keurig opgevouwen
vlaggen in zijn armen. De ene, dat zie je zo, is van Ajax. Dan moet de
andere vlag van Blauw-Wit zijn.
Ome Henk is een lange, brede man met vriendelijke ogen. Hij aait Johan
over zijn kortgeknipte koppie: ‘Wat hijg je? Is er iets?’
Huh? Waarom vraagt Ome Henk dat? Is de juut hem achterna gekomen?
Johan werpt voorzichtig een blik over zijn schouder...