Aletrino, A. - Martha

Roman

Met een nawoord van Marijke Stapert-Eggen

’s-Gravenhage, Nijgh & Van Ditmar, 1982, tweede aangevulde druk

Fotografische herdruk van de editie die 1895 verscheen bij Scheltema & Holkema te Amsterdam
Deel uit de reeks Nederlandse klassieken van de negentiende eeuw

Paperback
13 x 20 x 2,5 cm.
250 + XXXIII bladzijden

NIEUW. NIET GELEZEN

Sensitivistische roman van Aletrino, die begint met Martha's mijmeringen op haar huwelijksdag, en eindigt met haar gevoelens bij de begrafenisstoet van haar overleden echtgenoot.

De romans en verhalen van A. Aletrino – een van de Tachtigers van het tweede plan – zijn doordrenkt van een melancholisch pessimisme. Een hevige preoccupatie met de dood bracht hem tot de vaste overtuiging dat het leven zinloos is.
Vanuit zijn zwaarmoedige grondstemming beschreef hij, in het voetspoor van het Franse naturalisme, het zich voortslepende, uitzichtloze bestaan van mensen – liefst vrouwen, met wie hij zich in hoge mate verwant zei te voelen – die aan het leven lijden. I
n de vermomming van deze fictieve personen kon hij zijn benauwende kijk op het leven luchten. Zo ook in zijn roman Martha, die in 1895 in boekvorm verscheen.
Het is de beschrijving van een sensitieve jonge vrouw, die haar leven lang droomt van een geluk dat net voorbij haar gezichtsveld lijkt te liggen en dat ze steeds opnieuw probeert te grijpen, terwijl ze niet in staat blijkt het te beleven op de momenten dat het zich aandient maar het slechts dan herkent wanneer het herinnering is geworden.

Arnold Aletrino (Amsterdam, 1 april 1858 – Montreux, 17 januari 1916), ook wel bekend als Aäron Aletrino en als Sam Aletrino, was een Nederlandse schrijver van Sefardische afkomst.
Als student medicijnen in Amsterdam kwam Aletrino in aanraking met de Tachtigers Kloos, Van Deyssel, Van Eeden en anderen. Hij werd lid van het literair genootschap Flanor, waar hij in 1885 zijn eerste verhaal "In 't donker" voorlas. Dat zou een jaar later in De Nieuwe Gids worden gepubliceerd. Van 1910-1912 was hij redacteur van het tijdschrift.
Hij studeerde af in 1886 en promoveerde in 1889; hij werd gemeentearts en arts van de brandweer in Amsterdam, en kwam zodoende in aanraking met de armste lagen van de bevolking.
In 1891 trouwde hij met Rachel Mendes da Costa, die in 1897 zelfmoord pleegde. Een jaar later trouwde hij met Emilie Julia van Stockum. In zijn laatste levensjaren was Aletrino ziek en raakte hij als gevolg daarvan verslaafd aan morfine. Met zijn vrouw verhuisde hij naar Zwitserland, waar hij in 1916 overleed.

Kosten van verzending met track & trace (Nederland: € 5,25; België: € 8,95) ten laste van koper