Tarmac is het zesde studioalbum van de Belgische rockband Triggerfinger, uitgebracht in 2025. Het album is geworteld in hardrock met sterke bluesrockinvloeden en bevat de kenmerkende mix van de band: zware riffs, rauwe grooves en sfeervolle klanken, maar met een duidelijk reflectieve ondertoon. De productie leunt op dikke, analoog-achtige klanken en ruimtelijke arrangementen, waardoor de nummers de ruimte krijgen om te ademen, terwijl ze toch de punch en branie behouden die de groep sinds hun vroege dagen kenmerken. De zang wordt gebracht met een doorleefde intensiteit die past bij het donkerdere, door de weg getekende karakter van het album. Tarmac, gemaakt na het overlijden van de oude bassist Paul Van Bruystegem, legt een band vast die als duo verdergaat en verlies, veerkracht en ervaring in hun geluid verwerkt. De plaat voelt vaak aan als een nachtelijke autorit: gespannen, somber en filmisch, schommelend tussen smeulende, langzaam opbouwende nummers en krachtige, door riffs gedreven uitbarstingen. Subtiele accenten van vintage psychedelica en een desertrock-sfeer sluipen er hier en daar in, waardoor hun palet wordt uitgebreid zonder de rechttoe-retoe kracht van hun eerdere werk te verliezen. Tarmac klinkt uiteindelijk als het overlevingsstatement van een doorgewinterde band, die hun hardrockkern aanscherpt en tegelijkertijd meer emotionele en textuurdiepte verkent.