Te koop: Sigma DM-4cV Korean Vintage Series (ca. 2000) – écht zeldzame topper!

Netjes verzorgde Sigma DM-4cV dreadnought met cutaway uit de befaamde Koreaanse periode (ca. 1998-2002). Deze gitaren staan bekend als de allerbeste Sigma’s die ooit zijn gemaakt en worden vaak vergeleken met Martin D-18/D-28 uit die tijd, maar dan voor een fractie van de prijs.

Specificaties
• Massief Sitka spruce bovenblad
• Gelamineerd mahonie zij- en achterblad
• Forward-shifted & hand-scalloped X-bracing (echte vintage Martin-specs)
• Mahonie V-hals (zachte, dikke jaren ’30-V – super comfortabel)
• Palissander toets & brug
• Mooie violin sunburst finish met zwarte binding
• Serienummer 90000238
• Geen elektronica (100 % akoestisch)
• Headstock “Sigma Guitars Est. 1970”

Staat
Netjes voor zijn leeftijd. Geen scheuren of reparaties, alleen lichte speelsporen en wat kleine krasjes (vooral bij de cutaway en achterkant hals en kast, normaal bij 20+ jaar oud). Kleine schade aan het finger board bij de 7de fret. Hals is recht, actie laag en goed bespeelbaar, frets nog ruim voldoende leven.

Klank
Warm, vol, open en luid – precies die oude Martin-vibe waar deze serie om geroemd wordt. Ideaal voor fingerstyle, bluegrass, folk of gewoon lekker rammen.

Prijs is licht onderhandelbaar, geen ruil.

Ophalen en eventueel te proberen en te vergelijken met andere gitaren.

Verzenden kan ook (+ € 35 via PostNL met verzekering en track&trace). Optioneel met gig bag.

Geen “laatste prijs?”-berichtjes aub, je krijgt toch hetzelfde antwoord.

Echte interesse? Stuur een berichtje, reageer snel want deze gaan altijd hard!

Vragen? Vraag maar raak! 🎸

Het Verhaal van Sigma Guitars
Van Martin’s geheime wapen tot een eigen legende
1970 – Het begin: “Martin voor de gewone man”
In 1969 zat C.F. Martin & Co in Nazareth, Pennsylvania, met een probleem.

De vraag naar Martin-gitaren was explosief, maar de fabriek kon de productie niet bijbenen én de prijzen werden voor veel werkende muzikanten onbetaalbaar.
Chris Martin IV (toen nog een jonge erfgenaam) en zijn team kwamen met een radicaal idee: een betaalbaar alternatief maken in Azië, met dezelfde tekeningen, bracing-patronen en kwaliteitscontrole als een echte Martin, maar zonder het dure Amerikaanse handwerk.

In 1970 werd Sigma Guitars geboren.
De naam “Sigma” (de Griekse letter Σ) stond voor “summa” – het beste, de optelsom van alles wat Martin wist. Alle Sigma’s kregen een Martin-achtig serienummer dat begon met een landcode (Japan, later Korea, Taiwan, enz.) en werden in de VS streng geïnspecteerd voordat ze de winkel in mochten.
De eerste modellen (DR-7, DR-28, DR-35) waren bijna 1-op-1 kopieën van de Martin D-18 en D-28, maar kostten slechts een derde.

1970-1980 – De Japanse gouden jaren
De eerste Sigma’s werden gemaakt door een aantal kleine Japanse werkplaatsen, met name door de legendarische fabrikant Kasuga in Nagoya.
Deze vroege Japanse Sigma’s (herkenbaar aan serienummers beginnend met 70xxxx t/m 79xxxx) zijn vandaag de dag enorm gewild. Ze hebben vaak massief hout, adjustable bridge inserts (typisch jaren ’70 Martin) en een klank die zelfs door puristen “bijna niet te onderscheiden van een echte Martin” wordt genoemd.

1981-1983 – Het “900000”-tijdperk en de eerste crisis
In 1981 besloot Martin om alle Sigma’s een eigen serienummerreeks te geven: 900001 t/m 902908.
Alleen gitaren met deze nummers zijn officieel “Martin-era Sigma’s”. Maar in 1983-84 kwam de klap: de dollar kelderde, Japan werd te duur, en Martin stopte abrupt met Sigma. Veel mensen denken nog steeds dat Sigma toen “dood” was. Dat was niet zo.

1984-1995 – Korea en de wedergeboorte
De rechten op de naam Sigma werden opgekocht door het Duitse importbedrijf AMI (Augsburger Musikvertrieb)Vanaf 1984 werden Sigma’s gemaakt in Korea, eerst door Saehan en later door de beroemde Samick-fabriek. Deze Koreaanse periode (1984-1995) leverde gitaren op die kwalitatief vaak nog beter waren dan de Japanse voorgangers. Ze kregen massief bovenblad, forward-shifted scalloped bracing, en vooral de “Vintage Series” (DM-1, DM-4, DR-41, enz.) werd legendarisch.
DezevDM-4cV komt precies uit het absolute hoogtepunt van deze Koreaanse periode (ca. 1998-2002). In die jaren maakte Samick gitaren die zó goed waren dat veel winkels ze stiekem als “Martin-killers” aanprezen.

1996-2007 – Taiwan en Indonesië
Na Korea verhuisde de productie eerst naar Taiwan en daarna (vanaf ca. 2004) naar Indonesië.
De kwaliteit bleef verrassend goed, maar de echte “magie” van de Koreaanse jaren werd zelden meer geëvenaard.

2007-2017 – De donkere jaren
In 2007 stopte AMI tijdelijk met Sigma.
De merknaam lag jaren stil en veel mensen dachten dat het definitief voorbij was.

2018-heden – De wederopstanding
In 2018 kocht AMI de rechten terug en begon een volledige herlancering.
De nieuwe Sigma’s (vaak met “SE”-serie, “Standard Series” of “Vintage Series”) worden nu weer in Azië gemaakt, maar met moderne CNC-technieken én handmatige afwerking.
Ze zijn weer helemaal terug en verkopen beter dan ooit.
Waar staat Sigma nu, in 2025?
• De oude Japanse en Koreaanse Sigma’s (1970-2002) zijn inmiddels collector’s items. Vooral de Koreaanse Vintage Series (zoals jouw DM-4cV) worden door kenners gezien als de beste prijs-kwaliteitverhouding in de akoestische gitaarwereld.
• Een goede Koreaanse Sigma kost tweedehands vaak meer dan hij nieuw kostte.
• De nieuwe Sigma’s (2020+) krijgen lovende reviews en winnen blindtests tegen gitaren van twee of drie keer de prijs.
Jouw gitaar in het grote verhaal
Jouw Sigma DM-4cV met serienummer 90000238 is een van de allerlaatste gitaren uit de legendarische Koreaanse Samick-periode, vlak voordat de productie naar Taiwan verhuisde.
Het is letterlijk een van de “sweet spot”-gitaren waar verzamelaars en spelers al jaren naar zoeken: massief spruce, scalloped bracing, die zachte V-hals, en die warme, open klank die je normaal alleen bij een Martin van €3000+ hoort.
Kortom: dit is niet zomaar een Sigma, maar een stukje gitaargeschiedenis dat toevallig nog steeds dagelijks bespeeld kan worden, en dat over 20 jaar waarschijnlijk nog meer waard is dan nu.
En dat voor een gitaar die ooit gemaakt werd zodat gewone muzikanten zich een echte “Martin-ervaring” konden veroorloven.
Missie meer dan geslaagd, toch? 🎸