Een Kukri uit de Tweede Wereldoorlog was een karakteristiek en iconisch wapen, vooral bekend door het gebruik door Gurkha soldaten in dienst van het Britse leger.

De kukri had een gebogen, naar voren uitstekende kling van ongeveer 30 tot 45 centimeter lang, met het zwaartepunt ver naar voren. Dit gaf het wapen een uitzonderlijke hak- en snijkracht.

het mes kon zodoende zowel als mes en als bijl worden gebruikt. Het lemmet was meestal van , eenvoudig maar robuust gesmeed, geschikt voor zwaar gebruik in jungle- en bergachtig terrein.

Aan de basis van het lemmet bevond zich vaak een kleine inkeping, de cho genoemd. Deze had zowel een praktische functie (het voorkomen dat bloed naar het handvat liep) als een symbolische betekenis binnen de Nepalese cultuur.

Het handvat is van rozenhout gemaakt (mahonie)

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de kukri niet alleen een praktisch gereedschap voor het kappen van begroeiing, het graven van schuttersputten en algemeen kampwerk, maar ook een gevreesd gevechtswapen.

De reputatie van de Gurkha’s, die hun kukri met grote vaardigheid en vastberadenheid hanteerden, gaf het mes een bijna legendarische status bij zowel bondgenoten als vijanden.
De kukri uit deze periode straalde eenvoud, functionaliteit en traditie uit: geen sierwapen, maar een betrouwbaar instrument dat symbool stond voor de moed en vastberadenheid van zijn drager.