Taal: Nederlands; Vlaams

Anderhalf jaar na de verschijning van deel 10 verschijnt in oktober het elfde dagboekdeel van Librisprijswinnares Frida Vogels (1930). Haar eigenzinnige notities bevatten een minutieuze analyse van gesprekken, gevoelens en misverstanden. Haar leven lang lukt het Frida Vogels niet om bij haar man begrip te wekken voor wie zij is. Feitelijk gaat het in haar boeken om de onmogelijkheid om iets van je binnenwereld over te dragen aan een ander. Maar ondertussen bereikt ze al tien delen lang een grote schare lezers, die zich herkennen in haar gevoelens en gedragingen. Dit deel is later verschenen dan aangekondigd - de vele telefoontjes en e-mails die de uitgeverij bereikten, bewijzen hoe omvangrijk deze lezersgroep inmiddels is.

Men hoeft de eerdere delen niet gelezen te hebben om door dit Dagboek 1977-1978 volledig opgeslokt te raken in het leven van Frida Vogels. Het gaat in dit boek om de herkenbare realiteit van een mensenleven, over de omgang met vrienden, familieleden en een geliefde. Wie daarin net als zij het zelfinzicht niet schuwt, leze Frida Vogels.