Begin jaren 2000. De leasebakken kleuren het straatbeeld zilver en grijs, allemaal strak, degelijk en vooral voorspelbaar. En toen was daar de MG ZT 190. Een Britse sedan die hetzelfde segment opzocht, maar het net even anders deed. Lager op zijn poten, strakker afgestemd en met een donkerblauwe lak die hem meer klasse dan schreeuwerigheid geeft.
Onder de kap ligt de 2.5 V6 met 190 pk, gekoppeld aan een handgeschakelde 5bak. Geen turbohype, geen kunstmatige sound, maar gewoon een atmosferische V6 die een heerlijk vermogen geeft en -indien nodig- ook erg lekker doortrekt. Dit is een auto die je zelf rijdt. Schakelen, toeren maken, voelen wat er onder je gebeurt — precies wat veel Duitse concurrenten in die tijd al wat aan het gladstrijken waren.
Waar een fijne BMW of Audi uit die periode vooral inzet op strak imago en restwaarde, biedt de MG iets wat minder meetbaar is, mogelijk een beetje cliché, maar toch: karakter. Het onderstel is sportief zonder oncomfortabel te worden, de besturing direct maar niet nerveus. Binnenin krijg je sportstoelen, een overzichtelijk dashboard en die typische Britse mix van sport en comfort.
De ZT 190 was destijds de keuze voor wie niet automatisch voor Duits ging, maar wél vermogen, ruimte en rijbeleving wilde. Vandaag is het een onderscheidende youngtimer: zeldzamer, eigenzinniger en met een V6 die je in dit segment nauwelijks nog vindt.

Deze ZT in kwestie is erg netjes te noemen, zowel optisch als technisch. De laatste 11 jaar is hij van dezelfde eigenaar geweest, die hem ook keurig heeft onderhouden (recentelijk nog nieuwe remmerij). Zo hier en daar heeft hij natuurlijk wat kleine gebruikssporen die je kan en mag verwachten bij z’n leeftijd. De wagen rijdt zeer fijn en is voorzien van nieuwe apk; voor deze apk heb ik de remleiding bijna volledig laten vervangen (had wat matige stukjes) en zijn beide voorbanden vervangen (en gelijk even laten uitlijnen).

Geen allemansvriend. Absoluut een liefhebbersauto. En juist daarom tof!:-)