De Costes Stoel is een ontwerp uit 1984 van Philippe Starck.

De stoel werd in eerste instantie ontworpen voor het Costes Hotel in Parijs maar resulteerde in een doorbraak voor de Franse designer. De stoel dankt zijn tijdloze succes aan de puurheid van de gebruikte vormen en is tot op de dag van vandaag een ware designklassieker. De Costes Stoel heeft een rugleuning van gebogen multiplex en is geïnspireerd op het Franse Empire-tijdperk. De rugleuning buigt zich om het lichaam en zorgt voor een omhelzend gevoel. De hoge rugleuning loopt subtiel naar beneden af en vormt zich naadloos tot ondersteunende armleuningen.
Kenmerkend zijn de drie sterk, gekantelde stoelpoten welke, net als het frame, zijn gemaakt van gesatineerd staal. Het zitkussen is opgevuld met polyurethaanschuimrubber voor ongekend comfort. De bekleding is gemaakt van hoogwaardig leder waardoor de eetruimte verrijkt wordt met een extra vleugje luxe.

De stoel is verrassend compact ontworpen om de doorloop in het drukke Parijse café te optimaliseren

Totale Hoogte 80 cm Reikt tot het midden van de rug.
Breedte 47,5 cm Zeer smal voor een stoel met armleuningen.
Diepte 58 cm De schuine achterpoot steekt iets naar achteren.
Zithoogte 47 cm Standaard hoogte voor eettafels en cafétafels.
Gewicht ± 7 tot 10 kg Licht genoeg om snel te verplaatsen.

De Costes stoel is het ultieme voorbeeld van het Postmodernisme en de High-Tech esthetiek uit de jaren 80. Philippe Starck brak hiermee radicaal met de "vorm volgt functie"-regel van het eerdere Modernisme. In plaats daarvan ontwierp hij een stoel die verhalend, theatraal en visueel complex is.

De Filosofie Achter het Ontwerp

• Visuele Reductie: Door de vierde poot weg te laten, creëerde Starck een uniek silhouet. Van de voorkant gezien oogt de stoel als een traditionele, massieve kuipstoel. Van de zijkant of achterkant transformeert hij in een ragfijn, grafisch lijnenspel waarbij de enkele achterpoot de grond net raakt.
• De Schaal als Omarming: De gebogen houten kuip functioneert tegelijkertijd als rugleuning, zijpaneel én armleuning. De vorm sluit zich als een cocon om het lichaam van de zitter heen. Dit geeft, ondanks het minimalistische stalen frame, een gevoel van geborgenheid en luxe.
• Theatrale Spanning: Starck speelt met de perceptie van stabiliteit. Omdat het menselijk oog gewend is aan vier poten, roept de driepoot onbewust een gevoel van spanning op. Het meubelstuk balanceert op de grens tussen functioneel object en sculptuur.